چگونه عوارض چشمی دیابت را کم کنیم؟

بررسی‌ها نشان می‌دهد ۲۵ درصد از مبتلایان به دیابت در ایران، دچار کم بینایی هستند. جالب آن که شایع‌‌ترین علت کم‌بینایی در سنین ۲۰ تا ۶۴ سالگی دیابت است.

عوارض چشمی بیماری قند می‌تواند به آسیب عروق خونی شبکیه منجر شود که در اصطلاح رتینوپاتی دیابتی خوانده می‌شود‌.

همچنین ورم مرکز بینایی چشم (ماکولا)، خونریزی‌های متعدد در شبکیه و زجاجیه چشم بر اثر دیابت از عوارض جدی چشمی است که اگر بموقع درمان نشود، به کم بینایی یا نابینایی دائمی منجر می‌شود.

دکتر مهدی مدرس‌زاده، رئیس انجمن شبکیه و زجاجیه ایران با توجه به شیوع بیماری دیابت در ایران و ضرورت پیشگیری و کنترل این بیماری برای جلوگیری از بروز عوارض ناشی از آن می‌گوید: دیابت قابل پیشگیری و کنترل است و افراد دیابتی با انجام فعالیت فیزیکی و رژیم غذایی مناسب، علاوه بر این که بیماری خود را کنترل می‌کنند، می‌توانند از بروز اختلال در بینایی چشم خود جلوگیری کنند.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران می‌افزاید: اگر بیماری قند کنترل نشود، در طول زمان بافت‌های غیرطبیعی در شبکیه چشم به وجود می‌آید که با ایجاد تورم در شبکیه، دید چشم را کاهش می‌دهد.

آسیب شبکیه چشم با قند بالا

به گفته این متخصص، افراد مبتلا به دیابت باید از بروز عوارض چشمی که بیماری دیابت در آنها ایجاد خواهد کرد، پیشگیری کنند و تحت کنترل باشند؛ چرا که بی‌توجهی به کنترل و درمان دیابت بتدریج با آسیب‌های بافتی زیادی همراه است که یکی از مهم‌‌ترین آنها آسیب به شبکیه چشم است.

وی تاکید می‌کند: ازجمله مشکلاتی که در دیابتی‌ها شیوع می‌یابد، رسوب ذرات چربی روی شبکیه، انسداد عروق شبکیه، پارگی و خونریزی رگ‌ها، ایجاد عروق غیرعادی در عصب بینایی و در نهایت ایجاد تورم در شبکیه و کاهش دید بیمار است.

اختلال بینایی تا کوری کامل

قند خون بالا باعث می‌شود مویرگ‌های شبکیه آسیب ببیند و در نتیجه ورم شبکیه اتفاق بیفتد که باعث کم شدن قدرت بینایی فرد می‌شود.

به گفته دکتر مدرس‌زاده، اگر بیماری قند کنترل نشود بتدریج موجب می‌شود مویرگ‌های طبیعی در شبکیه به وجود آید که باعث ایجاد بافت‌های فیبرو اسکولر روی شبکیه می‌شود، آن را از جای خود جدا می‌کند و دید چشم را بشدت کاهش می‌دهد.

وی می‌افزاید‌: البته سن بیمار،هنگام تشخیص بیماری و مدت زمانی که فرد دچار بیماری است در به وجود آوردن آسیب شبکیه و شدت آن اثر دارد. بی‌شک، هر چه طول بیماری دیابت بیشتر باشد، احتمال آسیب به شبکیه چشم بیشتر و شدت آن زیادتر می‌شود. در واقع، تشدید آثار دیابت در شبکیه منجر به بسته شدن مویرگ‌های چشم می‌شود و در نتیجه خون به شبکیه نمی‌رسد که در نتیجه آن عروق غیرعادی در شبکیه ظاهر می‌شود و این عروق نابجا بافت‌های غیرعادی ایجاد می‌کنند که شبکیه را تحت کشش قرار داده و از جای خود جدا می‌کنند. در این صورت، درمان باید با عمل جراحی صورت گیرد که البته بینایی فرد کامل نخواهد بود.

دیابت نوع دو ، در خطر بیشتر

شکی وجود ندارد علائم دیابت و از‌جمله عوارض چشمی در دیابت نوع یک شدیدتر است‌. اما نکته مهم آن است که در دیابت نوع یک، چه از نظر سیستمیک و چه بدنی، عوارض بیماری زودتر بروز می‌یابد و بیمارنسبت به کنترل و پیشگیری و درمان این عوارض سریع‌تر اقدام می‌کند.

رئیس انجمن شبکیه و زجاجیه ایران با بیان این مطالب تاکید می‌کند: اما در دیابت نوع دو، بیشتر بیماران تا مدتی نمی‌دانند بیماری قند دارند و بعد از تاثیر روی اندام‌هایشان به پزشک مراجعه می‌کنند. بی‌شک، دیابتی‌های نوع یک باید از وقتی متوجه ابتلا به این بیماری می‌ شوند از نظر چشمی معاینه شوند و در صورت عدم ابتلا به این عارضه نیز سالی یکبار معاینه شوند.

وی می‌افزاید: اما در دیابت نوع دو معمولا ابتلا به عوارض چشمی در صورت عدم کنترل بیماری، هفت یا هشت سال بعد از ابتلا اتفاق می‌افتد. پس کنترل عوارض باید با تشخیص پزشک طی فواصل زمانی مشخصی انجام شود.

عوارضی که باید جدی بگیرید

به گفته دکتر مدرس‌زاده، کاهش بینایی بدون درد از مهم‌‌ترین نشانه‌های دیابت چشمی است. البته گاهی در دیابت پیشرفته وقتی فشار چشم بالا برود درد هم ممکن است ایجاد شود. ناگفته نماند در دیابت نوع یک، پر نوشی، پر خوری و پر ادراری حتی پیش از علائم چشمی وجود دارد. اما بعد از گذشت دو سال از ابتلا به دیابت نوع دو، بیمار باید از نظر چشمی نیز تحت معاینه قرار بگیرد.

اول پیشگیری و بعد درمان

به گفته این متخصص، تنها راه پیشگیری از بروز عوارض چشمی بیماری قند، کنترل دیابت است که با داشتن فعالیت بدنی منظم، رژیم غذایی صحیح و کنترل قند با داروی خوراکی و در صورت نیاز، انسولین تزریقی ممکن است. فراموش نکنید علائم چشمی دیابت فقط به دلیل بالا بودن قند خون بروز می‌یابد.

دکتر مدرس‌زاده با اشاره به این مطالب به درمان موفق عوارض چشمی دیابت اشاره کرده و می‌افزاید: بسته به نوع عارضه چشمی، اگر بیمار در مراحل اولیه ابتلا مراجعه کند و اگر فقط ورم شبکیه اتفاق افتاده باشد و عروق شبکیه بسته نشده باشد، کنترل عوارض چشمی و پیشگیری از آسیب به بینایی بیمار ممکن است. در واقع، دو سوم بیماران با لیزر درمانی و تزریق داروی خاصی داخل عروق چشم درمان می‌شوند. اما اگر رگ‌های عروق شبکیه تحت تاثیر دیابت بسته شوند، معالجه کامل بیمار مشکل و به حفظ دید موجود معطوف می‌شود. اگر عوارض چشمی دیابت بموقع تشخیص داده شده و درمان شود، بیش از ۹۰ درصد از بیماران می‌توانند از خطر نابینایی نجات یابند.

روشی موثر برای عوارض خطرناک چشمی دیابت

در مراحل اولیه دیابت، عروق خونی شبکیه ضخیم و تنگ و پیچ خورده می‌شود. همچنین از دیواره آنها پلاسما نشت می‌کند که باعث تاری دید می‌شود. اما در مراحل پیشرفته‌تر بیماری بر اثر برآورده نشدن نیازهای غذایی و اکسیژن سلول‌های بینایی در شبکیه رگسازی شروع می‌شود. رگ‌های جدید بسیار شکننده هستند، درون چشم خونریزی می‌کنند، باعث کندگی شبکیه می‌شوند و در نهایت آسیب جدی به بینایی و کوری را باعث می‌شوند.

وقتی این مشکل برای چشم ایجاد می‌شود، عمل ویترکتومی انجام می‌شود که در این عمل، بافت‌ها برداشته و شبکیه به جای اول خود متصل می‌شود. در واقع، متخصصان ایرانی با به‌کارگیری روش جدید ویترکتومی موفق به درمان عوارض بدخیم چشمی دیابت شده‌اند.

لیزر درمانی و کنترل عوارض چشمی

لیزردرمانی یکی از اصلی‌‌ترین درمان‌های عوارض چشمی بیماری قند است. از لیزر هم در مرحله نخست بیماری یعنی در رتینوپاتی زمینه‌ای در صورتی که تورم مرکز بینایی وجود داشته باشد، استفاده می‌شود و هم در مرحله دوم که رتینوپاتی پیشرونده است، به صورت فراگیر استفاده می‌شود.

اما باید توجه داشت لیزردرمانی در درمان عوارض چشمی بیماری قند باعث کنترل بیماری می‌شود، اما معمولا بینایی از دست رفته را نمی‌توان برگرداند. حتی لیزردرمانی در بیماری قند تا حدودی موجب کاهش دید محیطی، کاهش قدرت تطابق، کاهش دید شب و کاهش تمایز رنگ‌ها می‌شود.

۱۰ اشتباه رایج در کشیدن خط چشم و راهکارهای رفع آن ها

خط چشم کشیدن مهارت زیادی می خواهد، زیرا باید با دقت کامل، خطوطی صاف و نازک را در پشت چشم های خود کشیده و مطمئن شوید که با هم تناسب و تقارن دارند.

اما فارغ از این موارد، برخی از خانم ها از اصول کشیدن درست خط چشم آگاه نیستند و به جای اینکه موجب زیبایی بیشتر چشمان خود شوند، برعکس عمل کرده و آرایششان را خراب می کنند. برای پیشگیری از چنین مشکلی، پیشنهاد می کنیم راهنمای تصویری زیر را مشاهده کرده و با اشتباهات رایج خط چشم کشیدن آشنا شوید.

همراهمان باشید.

تیز نبودن نوک مداد چشم

مداد چشم را باید در هر بار استفاده بتراشید تا نوک آن تیز بشود. تیز بودن نوک مداد باعث می شود تا خط چشمی صاف و بدون هیچ گونه اشکال را پشت پلک خود بکشید.

کشیدن مداد رنگی در زیر چشم

یکی از اشتباهات رایج در میان خانم ها این است که مدادهای رنگی چشم را در پلک پائین هم می کشند. باید بدانید این کار باعث می شود تا آرایش غلیظ تر دیده شود و جذابیتی هم ندارد. کارشناسان میک آپ در این رابطه بیان داشته اند که استفاده از مداد رنگی در زیر چشم فقط در مهمانی های خاص و موضوع-محور مناسب هستند.

نامتقاران بودن دنباله خط چشم ها

متقارن بودن خط چشم ها لازمه زیبایی آن هاست، اگر در این کار مهارت کافی ندارید، تنها چاره ی آن این است که زیاد تمرین کنید و مدل های زیادی پشت چشم خود بکشید تا نمونه مناسب تر را نیز پیدا کنید.

کشیدن خط چشم مایع در زیر چشم

باید بدانید که خط چشم های مایع را وقتی زیر چشم خود می کشید، احتمال پخش شدن آن در زیر پلک زیاد است. به همین منظور از این خط چشم ها برای بالای چشم و از مداد برای زیر چشم استفاده کنید.

خط چشم های قابل شست و شو

خط چشم هایی که ضدآب نیستند، اگر در  زیر چشم کشیده شوند، خیلی زود پخش می شوند. به همین خاطر، بهتر است همیشه یک گوش پاک کن همراه خود داشته باشید تا در صورت ریختن خط چشم، بتوانید به راحتی آن را درست کنید.

فاصله بین مژه ها و خط چشم

همین جزئیات ریز می تواند موجب زشت شدن آرایش شوند. اگر بین مژه ها و خط چشم فضای خالی وجود داشته باشد، چشم ها بد دیده خواهند شد. به همین خاطر بسیار مهم است که این خط را درست در محل رویش مژه ها بکشید و به طور کامل آن را پر کنید.

بی نظم بودن دنباله خط چشم

دنباله خط چشم باید تیز، تمیز و صاف باشد. هر گونه ضخامت بی مورد یا بالا و پایین شدن این خط، باعث زشت و شلخته دیده شدن چشم ها خواهد شد.

کشیدن پلک به سمت بالا

بعضی ها عادت دارند هنگام کشیدن خط چشم، پلک خود را با انگشتان دست بالا نگه می دارند، اما نتیجه این کار، ترسیم خط ضخیم و بی نظم می شود. برای داشتن یک خط چشم نازک و مرتب، بدون هیچ حرکت اضافه ای خط را در پشت پلک بکشید.

مداد کشیدن در داخل چشم

این کار فقط زمانی زیبا به نظر می رسد که شما چشم های درشتی داشته باشید، در غیر این صورت موجب کوچک تر دیده شدن چشم ها خواهد شد.

محو کردن خط چشم پایین

اینکه مدادی که در زیر چشم می کشید را محو کنید، بسیار خوب است. اما توجه داشته باشید که قلم موی شما خیلی پهن نباشد تا باعث سیاه شدن زیر چشم ها نشود.

۳ روش تشخیص عینک پلاریزه

امروزه کسانی که به سلامت چشم خود بیشتر اهمیت می‌دهند برای مراقبت از چشم خود از عینک های آفتابی استفاده می‌کنند. البته انتخاب عینک مناسب هم بسیار مهم است؛ عینکی که از چشمان شما در برابر اشعه‌های مضر آفتاب حفاظت می‌کند باید فاکتورهای لازم مثل داشتن حفاظت ٪۱۰۰ در برابر اشعه فرابنفش، پلاریزه بودن و … را داشته باشد. در این مقاله در مورد ۳ روش تشخیص عینک پلاریزه و ۷ اصل مهم که باید در هنگام خرید عینک آفتابی رعایت کرد، صحبت خواهیم کرد.

عینک آفتابی یکی از وسایل ضروری است. همه‌ی ما در ساعات مختلف روز از خانه خارج می‌شویم و گاهی مجبوریم ساعت‌ها زیر اشعه‌های مضر آفتاب سر کنیم. در واقع همواره در معرض تابش مستقیم اشعه‌هایUV هستیم. نیازی به توضیح نیست که در مقابل این اشعه‌ی مضر باید از پوست خود مراقبت کنید، ولی شاید فراموش کنید که چشمان شما نیز به اندازه‌ی پوست‌تان درمعرض آسیب قرار دارند و باید فکری برای حفاظت از آنها بکنید.

عینک آفتابی مهم‌ترین وسیله برای حفاظت از چشمان شما در برابر اشعه‌های مضر است. در انتخاب عینک آفتابی، باید به موارد بسیار زیادی دقت کنید و فقط ظاهر آن را در نظر نگیرید. در واقع عینک آفتابی، مثل کرم ضد آفتاب برای پوست است. بیش از زیبایی، باید به کیفیت و اصالت آن دقت کنید.

چطور عینک پلاریزه را تشخیص دهیم؟

برای تشخیص عینک پلاریزه سه روش وجود دارد: تست‌کردن روی سطح بازتابنده، مقایسه‌کردن دو عینک، استفاده از صفحه نمایش کامپیوتر. عینک‌های پلاریزه، بسیار محبوب هستند.

ویژگی این عینک‌ها این است که علاوه‌بر حفاظت از چشم در برابر آفتاب، تاب اشعه‌ها را کاهش می‌دهند. البته نسبت به عینک‌های معمولی، قیمت بیشتری دارند، بنابراین باید موقع خرید دقت کنید که بابت هزینه‌ای که می‌پردازید، حتما عینک پلاریزه خریده باشید.

در ادامه، سه روش را برای تشخیص عینک پلاریزه از عینک معمولی معرفی می‌کنیم.

روش اول: تست‌کردن عینک روی یک سطح بازتابنده

یک سطح بازتابنده‌ای را پیدا کنید که زمان تابیدن نور، تابش خیره‌کننده ایجاد کند. برای این کار می‌توانید از آینه یا سایر سطوح تخت و براق استفاده کنید.

اطمینان حاصل کنید که تابش حاصل از این سطوح، حتی از فاصله‌ی ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متری هم قابل دیدن باشد. برای تابش نور روی سطوح می‌توانید فلاش گوشی خود را روشن کنید یا با چراغ‌قوه روی آن نوری بتابانید.

عینک آفتابی را در فاصله‌ی ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متری در مقابل چشمان خود بگیرید. باید قادر باشید که سطح را از طریق یکی از عدسی‌ها در یک زمان، ببینید.

بسته به اندازه‌ی عدسی عینک، ممکن است لازم باشد که آن را کمی به چشمان خود نزدیک‌تر کنید. عینک را به طرف بالا و ۶۰ درجه بچرخانید.

عینک شما باید در زاویه‌ای قرار بگیرد که یکی از عدسی‌ها کمی بالاتر از دیگری قرار داشته باشد. از آنجایی که عینک‌های آفتابی در یک جهت خاص، پلاریزه می‌شوند، چرخاندن عینک، پولاریزاسیون را مؤثرتر می‌کند.

با توجه به نحوه‌ی تابش نور به سطح براق، ممکن است نیاز باشد که زاویه‌ی چرخش عینک را برای دیدن تغییرات قابل توجه، کمی تغییر دهید.

از طریق عدسی‌ها به صفحه نگاه کنید و میزان تابش را بسنجید. اگر عینک شما پلاریزه باشد، به وضوح متوجه خواهید شد که انعکاس نور از سطح براق، کاهش می‌یابد و حذف می‌شود.

وقتی از طریق یکی از عدسی‌ها به سطح نگاه می‌کنید، تصویر، تیره است و تابشی اندک یا هیچ‌گونه تابشی مشاهده نمی‌شود؛ ولی هنوز هم به نظر می‌رسد که نوری از سطح می‌تابد.

اگر هنوز هم به تأثیر عینک در کاهش تابش نور اطمینان ندارید، چند بار عینک را از مقابل چشمانتان کنار ببرید تا تفاوت حضور و عدم حضور عینک را متوجه شوید.

روش دوم: مقایسه‌ی دو عینک

عینکی را که از پلاریزه‌بودن آن اطمینان دارید، در نظر بگیرید. برای مثال می‌توانید عینک پلاریزه‌ای که از قبل داشتید، همراه ببرید یا در فروشگاه، از عینک‌های پلاریزه‌ی دیگر استفاده کنید. این مقایسه فقط زمانی قابل انجام است که عینک دوم حتما پلاریزه باشد.

عینک پلاریزه را دورتر و عینک مورد نظر را در مقابل آن قرار دهید. عدسی‌های هر دو عینک را در مقابل چشمان خود تراز کنید. عدسی‌ها باید ۲٫۵ تا ۵ سانتیمتر از هم فاصله داشته باشند. عینکی که می‌خواهید پلاریزه‌بودن آن را تشخیص دهید، باید به شما نزدیک‌تر باشد و عینک پلاریزه، باید دورتر قرار بگیرد.

حواستان باشد که لنزها باهم تماس نداشته باشند، چون ممکن است باعث ایجاد خراش روی شیشه عینک شود. برای اینکه نتیجه‌ی بهتری بگیرید، عینک‌ها را در مقابل نور امتحان کنید. با این کار، مقایسه‌کردن راحت‌تر می‌شود، به خصوص اگر برای اولین بار است که قصد دارید چنین کاری انجام دهید. تابش نور، نتیجه‌ی کار را واضح‌تر می‌کند.

می‌توانید از نور طبیعی برای این کار استفاده کنید؛ برای مثال نوری که از پنجره می‌تابد یا با چراغ قوه و فلاش گوشی، نور مصنوعی ایجاد کنید. عینکی که قرار است پلاریزه‌بودن آن را تشخیص دهید، ۶۰ درجه بچرخانید. یکی از لنزها باید مورب باشد و عینک پلاریزه باید در جایگاه خود ثابت بماند. درواقع فقط یکی از لنزهای عینک، هم‌راستا با لنز عینک پلاریزه قرار می‌گیرد.

فرقی نمی‌کند که عینک را به کدام طرف بچرخانید، ولی حتما هر دو شیشه‌ی عینک را محکم بگیرید که تکان نخورد. به قسمتی که لنز دو عینک هم راستا با هم قرار دارند، نگاه کنید.

این بخش باید تیره‌تر از لنزی باشد که در مقابل عدسی عینک پلاریزه قرار ندارد. اگر هر دو عینک پلاریزه باشند، این قسمت تاریک‌تر از زمانی است که مستقیم به آنها نگاه می‌کنید.

اگر عینک مورد نظر پلاریزه نباشد، تفاوتی در رنگ آنها (عدسی مقابل عینک پلاریزه و عدسی که عینک پلاریزه درمقابل آن قرار ندارد) مشاهده نمی‌کنید.

روش سوم: استفاده از صفحه‌ی نمایش کامپیوتر

صفحه کامپیوتر خود را روشن کنید و میزان روشنایی آن را در بیشترین حالت قرار دهید. بیشتر وسایل الکترونیکی، فناوری ضد تابش مشابه عینک‌های پلاریزه دارند. پلاریزه‌بودن عینک را می‌توانید با نگاه‌کردن به صفحه، امتحان کنید. یک صفحه‌ی سفید باز کنید؛ چون روشنایی بیشتر، نتیجه‌ی تست را بهتر نشان می‌دهد.

عینک مورد نظر را به چشم بزنید. وقتی جلوی کامپیوتر قرار گرفتید، مثل همیشه عینک آفتابی مورد نظر را به چشم بزنید. درست در مقابل صفحه‌ی نمایش بنشینید. اگر صفحه‌ی نمایش دقیقا جلوی چشم‌های شما قرار ندارد، می‌توانید آن را بالاتر بیاورید تا درست در راستای چشم قرار بگیرد.

همین‌طور که در مقابل صفحه نمایش نشسته‌اید، سر خود را ۶۰ درجه به طرف راست یا چپ کج کنید. یعنی درعین‌حال که در مقابل صفحه نمایش قرار دارید، بخش بالایی سر را به طرف راست یا چپ بدن کج کنید. اگر عینک پلاریزه باشد، به نظر می‌رسد که صفحه نمایش سیاه می‌شود، چون خاصیت ضدتابش عینک و صفحه، یکدیگر را خنثی می‌کنند.

اگر کج‌کردن سر به یک طرف جواب نداد، طرف دیگر را امتحان کنید. اگر این طرف هم نتیجه نداد، عینکی که به چشم زده‌اید، پلاریزه نیست. همیشه قبل از خرید، این تست‌ها را انجام دهید تا از پلاریزه‌بودن عینک، اطمینان حاصل کنید. بعضی از فروشگاه‌ها، کارت‌های مخصوص تست عینک‌های پلاریزه دارند. این کارت‌ها تصاویری دارند که فقط از طریق عینک‌های پلاریزه قابل دیدن است.

جراحی تغییر رنگ چشم چه خطراتی بدنبال دارد؟

اگر اهل رصد کردن بازار جراحی‌های زیبایی باشید، حتما اسم جراحی تغییر رنگ دایمی چشم برایتان آشناست. چشم‌پزشکان معتقدند که تبلیغات مربوط به این جراحی که غالبا ظاهر فریبنده‌ای هم دارند، چندان مطابق با واقعیت نیست و این جراحی می‌تواند عوارض خطرناکی به‌دنبال داشته باشد.

وب سایت سلامت ایران با دکتر محمدرضا جعفری‌نسب، چشم‌پزشک و استاد دانشگاه علوم‌پزشکی شهیدبهشتی درباره همین جراحی گفت‌وگو کرده‌است.

این خبر درست است که در کشورمان عمل تغییر رنگ دائمی چشم انجام می‌شود؟

بله، عمل تغییر رنگ دائمی چشم چند بار در کشور انجام شد و در کنفرانس‌های علمی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است و مخالفان بسیاری هم داشته اما به هر حال در همه جای دنیا نوآوری‌های علمی با رضایت بیمار و مسئولیت‌پذیری پزشک انجام می‌شود.

عمل چطور انجام می‌شود؟

برای آنکه در مورد نحوه انجام این عمل صحبت کنیم، لازم است قدری با آناتومی چشم آشنا شویم. چشم از چند لایه تشکیل شده، جلوترین و قدامی‌ترین لایه آن قرنیه کاملا شفاف است و نور را کامل از خود عبور می‌دهد. پشت قرنیه لایه‌ای به نام عنبیه وجود دارد که رنگ چشم افراد را مشخص می‌کند.

عنبیه برجستگی و فرورفتگی‌هایی دارد که در هر فرد متفاوت و مثل اثر انگشت است. این لایه در فاصله چند میلی‌متری از قرنیه قرار می‌گیرد و در این فضا اتاقکی وجود دارد که مایع زلالیه آن را پر کرده و مسئول کنترل فشار چشم است. عنبیه از ۲ لایه تشکیل شده؛ لایه رویی رنگی و آستر آن که مشکی است و نور نباید از آن عبور کند. قسمت مرکزی عنبیه سوراخی وجود دارد که نور از آن عبور می‌کند و مثل دیافراگم دوربین است که با شدت نور کم و زیاد می‌شود.

تعداد افرادی که ترجیح می‌دهند رنگ چشمشان روشن باشد، زیاد است. اولین راه‌حل برای این افراد استفاده از لنزهای رنگی تماسی است. این لنزها راحت روی چشم قرار می‌گیرند و برداشته می‌شوند. هنوز هم طرفدار این لنزها کم نیست اما استفاده از آنها عوارضی مانند عفونت قرنیه را در پی دارد.

در سال‌های اخیر یکی از راه‌های اصلاح عیوب انکساری چشم لیزر بود و بعد از آن لنزهای دائمی داخل چشم کشف شد که به روش‌ جراحی داخل چشم نصب می‌شد. امروز این عمل تاییدشده است و در تمام دنیا انجام می‌شود. این لنزها خطرهایی دارند اما فوایدشان بیشتر است و توصیه می‌شود.

در برخی کشورها این لنزها را به صورت رنگی ساختند و بدون آنکه فرد عیب انکساری داشته باشد، برای تغییر رنگ چشم پیشنهاد و استفاده می‌شود. که روی عنبیه طبیعی فرد نصب می‌شود.

این کار به مراتب خطرناک‌تر از استفاده از لنزهای تماسی رنگی است و می‌تواند باعث عفونت، تخریب قرنیه و افزایش فشار چشم (ابتلا به آب سیاه) و حتی نابینایی شود.

با وجود این افرادی هستند که تن به چنین عمل پرعارضه‌ای دهند؟

متاسفانه بله، به دلیل عوارض این عمل و غیرمنطقی بودن انجام آن، در آمریکا اجازه انجام آن صادر نشده و سازمان غذا و داروی آمریکا آن را تایید نکرده و فقط در کشورهای اروپایی و آمریکای لاتین انجام می‌شود. در ایران چون معمولا استاندارد و نظارت قوی نداریم، این عمل چند مرتبه انجام شده اما حتی همان چند مورد، انتقاد بسیاری از چشم‌پزشکان را در پی داشت.

آیا افرادی هستند که واقعا به چنین عمل‌هایی نیاز داشته باشند؟

بله، در افرادی که به دلایلی مثل ضربه به چشم عنبیه‌شان آسیب دیده و قسمتی پاره یا جدا شده و نور زیاد بیمار را آزار می‌دهد یا در افرادی که رنگ ۲ چشم متفاوت از هم است، استفاده از این عنبیه‌های مصنوعی اشکالی ندارد و می‌توان عارضه آن را پذیرفت اما در افراد سالم انجام این عمل عاقلانه نیست.

آیا عوارض این عمل آنی است یا به مرور بروز می‌کند؟

عوارض همان لحظه بروز نمی‌کند و چند سال بعد و با پا گذاشتن فرد به میانسالی خود را نشان می‌دهند.

امکان خارج کردن این عنبیه رنگی مصنوعی وجود دارد؟

بله ولی حتی درآوردن آن هم عارضه‌دار است. توصیه می‌کنم اگر کسی این عمل را انجام داده و هنوز عارضه‌ای ندیده، هرچه سریع‌تر آن را خارج ‌کند چون عارضه خارج کردن این عنبیه به مراتب کمتر از باقی ماندن آن در چشم است.

۵ روش اصلی آرایش چشم که تمام خانم ها باید از آنها آگاهی داشته باشند

با شکل گیری روش های بسیار متنوع آرایشی، خانم ها علاقه فراوانی دارند که بهترین روش را برای زیباتر به نظر رسیدن برگزینند.

شبکه های مجازی نیز به کمک افراد آمده اند تا با ارائه برخی از روش ها، این امکان را به وجود آورند تا خانم ها بدون مراجعه به آرایشگاه و پرداخت هزینه های هنگفت، چنین روش هایی را در منزل به کار بگیرند.

مهم ترین نکته ای که در این کار وجود دارد این است که با آموزش روش های خودآرایی، از لوازم آرایشی ای استفاده خواهید کرد که تنها مخصوص خودتان است. با این کار از بسیاری از عفونت ها نیز در امان خواهید بود.

در ادامه چندین روش آرایش چشم که توسط آرایشگران مجرب در صفحات اینستاگرام شان به اشتراک گذاشته شده را برای تان بر می شماریم تا با توجه به حالت چشم ها و مدل لباس پوشیدن تان، مناسب ترین آن را برای خود و اطرافیان تان بر گزینید.

این روش ها را یک به یک با هم مرور می کنیم:

 آرایش چشم عمودی

این تکنیک برای چشمان باریک و متوسط و برای درشت به نظر رسیدن آنها مناسب است. می توانید هم برای آرایش روز و هم شب از آن استفاده کنید تنها باید مراقب باشید از رنگ های مناسبی برای این نوع آرایش استفاده می کنید.

برای روز بهتر است تنها از یک توناژ رنگی سایه استفاده شود. اگر برای آرایش شب و یک مهمانی رسمی این تکنیک را به کار می گیرید می توانید رنگ های بیشتری را با همترکیب کنید.

تنها نکته ای که در انجام این نوع آرایش اهمیت دارد این است که رنگ های تیره هموار باید در گوشه های خارجی چشم به کار برده شوند.

آرایش چشم افقی

این تکنیک بیشترین کارآیی را برای چشم های گرد و بیرون زده دارد. با به کارگیری این روش چشم ها شبیه به بادام به نظر می رساند. می توانید از مداد یا خط چشم مایع در فواصل پلک خود استفاده کنید

آرایش چشم ترکیبی یا کلاسیک

در این روش می توانید ترکیبی از دو تکنیک عمودی و افقی را به کار ببرید. در روش کلاسیک عمدتا تنها از سایه های تک رنگ استفاده می شود.

 آرایش با مداد چشم

آرایش با مداد چشم تقریبا برای هر مدل چشمی می تواند گزینه مناسبی به شمار آید. با توجه به نوع چهره و استایل خود می توانید در فواصل پلک ها و در بالا و پایین چشم خطوطی کشیده و با دقت آنها را با سایه بپوشانید.

با این تکنیک می توانید هماهنگی مناسبی را بین خطوط چشم به وجود آورید. شات های مخصوص سایه ها باید خشک، مسطح و محکم باشند. می توانید از مداد چشم در پلک های داخلی نیز استفاده کنید.

 دودی کردن چشم ها

از آنجایی که هدف اصلی از این نوع آرایش ایجاد رنگ دودی جذاب برای چشم هاست باید در برقراری تعادل در سایه زدن در هر دو چشم دقت کافی را داشته باشید.

این آرایش دودی چشم می تواند هم برای آرایش روز و هم برای شب مناسب باشد. تنها نکته ای که باید به خاطر داشته باشید این است که بعد از چنین آرایش چشمی نباید از رژلبی با توناژ غیر طبیعی استفاده شود چرا که آرایش شما را بیش از اندازه غلیظ نشان می دهد.

بهتر است پس از دودی کردن چشم ها از رژ لبی کاملا هماهنگ با رنگ لب های خود و یا رنگی خنثی استفاده شود.

نکات مهمی که لازم است در مورد عمل لیزیک بدانیم

بایدها و نبایدهای عمل لیزیک

اگر تصمیم به انجام عمل لیزیک دارید، نکات زیر می‌تواند اطلاعات شما را در مورد مراقبت‌های قبل و بعد از عمل لیزیک افزایش دهد:

عمل لیزیک از جمله رایج‌ترین عمل‌ها در چشم پزشکی است. فقط در انگلستان سالانه ۱۵ هزار نفر تحت عمل لیزیک قرار می‌گیرند.

عمل لیزیک از جمله عمل‌های با نرخ موفقیت بالا و ایمن است.

هر فردی می‌تواند عمل لیزیک را انجام دهد. البته در مورد افراد مسن، ۷۰-۸۰ سال، به علت افزایش خطر ابتلا به آب مروارید، انجام جراحی لیزر توصیه نمی‌شود.

عمل لیزیک برای درمان انواع عیوب انکساری از جمله دوربینی، نزدیک بینی و آستیگماتیسم بکار می‌رود.

دوره نقاهت و ریکاوری پس از عمل لیزیک بسیار کوتاه است و چشم بلافاصله پس از عمل، شروع به ترمیم خود می‌کند.

عمل لیزیک روی هر چشم به طور جداگانه و البته به سرعت انجام می‌شود. برای هر چشم، تنها ۱۰ دقیقه زمان نیاز خواهد بود.

برخلاف باور عموم، لیزری که حین عمل لیزیک استفاده می‌شود باعث سوختن چشم و پوست‌ اطراف آن نمی‌شود. این لیزر از نوع لیزر سرد است.

معمولاً بیماران طی ۲۴ ساعت پس از عمل لیزیک، نشانه‌های بهبودی را مشاهده می‌کنند.

حین عمل لیزیک از قطره‌های بی‌حسی استفاده می‌شود تا تجربه بدون درد برای بیمار رقم بخورد. تنها مقداری فشار حین ایجاد برش در قرنیه ممکن است احساس شود. پس از اتمام عمل نیز ممکن است بعضی افراد تا چند ساعت اول احساس ناخوشایندی مانند وجود شن ریزه در چشم داشته باشند.

از آنجا که عمل لیزیک در سطح قرنیه انجام می‌شود معمولاً عوارض جانبی خاصی ندارد و نمی‌تواند باعث نابینایی شود. عمل لیزیک از دهه ۸۰ میلادی در آمریکا آغاز شده و تاکنون میلیون‌ها نفر تحت درمان قرار گرفته‌اند اما هیچ گونه عارضه جانبی بلند مدت پس از آن تاکنون گزارش نشده است.

اگرچه بعد از عمل لیزیک فرد دیگر نیازی به استفاده از عینک یا لنز نخواهد داشت اما این به معنی بی‌نیازی وی به عینک در آینده دور نخواهد بود. به عبارت دیگر، با افزایش سن و پیری ممکن است تغییراتی در چشم ایجاد شود که فرد مجدداً نیاز به عینک پیدا کند.

انجام عمل لیزیک برای افرادی که مبتلا به خشکی چشم مزمن و بیماری‌های قرنیه مانند کراتوکونوس هستند، توصیه نمی‌شود.

۱۰ تصور رایج و اشتباه در مورد عینک های آفتابی که به چشم هایتان آسیب می رسانند

استفاده از عینک های آفتابی خصوصا در مقابل نورهای مستقیم و شدید بسیار توصیه می شود اما همواره در ذهن ما داستان های نادرستی در مورد چنین عینک هایی شکل گرفته است.

در این نوشته بر آن هستیم تا چنین داستان های نادرستی که دست به دست هم در میان ما می گردد را برای تان برشماریم تا بتوانیم در دفعه بعدی که اقدام به خریداری عینک آفتابی می کنیم آنها را در نظر داشته باشیم.

در خواندن این داستان های نادرست با ما همراه باشید:

داستان اول: هر چه قیمت عینک بیشتر باشد، آن عینک بهتر است

دارا بودن قیمت بالای یک عینک آفتابی لزوما نشانه بهتر بودن آن نیست. مهم این است که آن عینک بتواند از چشمان شما در مقابل اشعه «یو وی ای» و «یو وی بی» محافظت کند. دکتر «اینا اُزِرُف» چشم پزشک و مسئول اصلی موسسه «میامی آی» در این باره می گوید: “حتی قبل از آنکه به قیمت عینک نگاه کنید، ابتدا برچسب روی آن را بخوانید و مطمئن شوید که آیا آن عینک می تواند صد در صد، در برابر اشعه های «یو وی ای» و «یو وی بی» از چشمان تان محدافظت کند.” اگر عینک موردنظرتان این خصوصیت را نداشته باشد، از خریدن آن منصرف شوید.

داستان دوم: اندازه عینک اهمیتی ندارد

حتما گمان می کنید زمانی که گردی چشمان شما در داخل قاب عینک قرار بگیرد کفایت می کند، درست است؟ در صورتی که واقعا این طور نیست. دکتر اُزِرُف در این باره می گوید: “زمانی که عینک آفتابی می زنید به طور طبیعی مردمک چشم برای اینکه به نور بیشتری اجازه ورود به داخل چشم را بدهد، گشاد می شود. اگر فریم عینک شما به اندازه کافی بزرگ نباشد، اشعه های «یو وی» فرصت را غنیمت شمرده و از گوشه های لنز عینک به راحتی به داخل مردم بازتر شده چشم تان وارد می شوند.”

داستان سوم: نگران خط و خش های روی عینک تان نباشید

دکتر  اُزِرُف در این مورد معتقد است خط و خش های روی عینک به دید شما آسیبی وارد نمی کنند اما زمانی که روی عینک تان لکه ای وجود دارد با پاک کردن آن می توانید به راحتی راه دیدن شدن از طریق لنزها را فراهم آورید.

داستان چهارم: اهمیت فراوانی دارد که چه رنگی برای لنزهای عینک انتخاب شود

دکتر اُزِرُف می گوید چنین تصوری، واقعیت علمی ندارد. وی ادامه می دهد: “چه لنزهای قهوه ای و چه سبز را انتخاب کنید، مزیتی به شمار نمی آید پس آن رنگی را برگزینید که بیشتر به آن علاقه دارید.”

داستان پنجم: همه عینک ها می توانند سد نورهای شدید شوند

 

متاسفانه این طور نیست. تنها لنزهای قطبی می توانند در مقابل نور سدی را بوجود آوردند. دکتر «بری کِی» چشم پزشک و صاحب مرکز چشم «هالیوود آی» در فلوریدا می گوید: ” این نوع لنزها با زوایای خاصی در شیشه عینک تعبیه شده اند که نور را به درستی منعکس می کنند. هرچقدر سطحی منعکس کننده تر باشد، می تواند نورهای پولاریزه بیشتری را به چشمان ما وارد کند.” بیشتر این نورهای منعکس کننده از سمت آب، شیشه های پنجره ها و یا ماشین ها هستند. چنین نورهایی از سمت موادی چون سیمان و آسفالت کاهش پیدا می کنند. دکتر کِی می گوید: “به خاطر داشته باشید که نورهای پولاریزه با نور «یو وی» متفاوت است.” وی اضافه می کند: “لنزهای قطبی قادر به سد کردن نورهای شدید هستند و کنتراست دید را بهبود می بخشند. اما در مورد اشعه «یو وی» باید گفت تمام عینک های آفتابی از آنها محافظت می کنند.”

داستان ششم: عینک های آفتابی تاریخ انقضاء دارند

بسته به آن دارد که در مورد چه عینکی صحبت می کنید. دکتر کِی می گوید: “در مورد محافظت از اشعه «یو وی» خیر، چنین تصوری اشتباه است. هیچ نتیجه علمی در مورد کاهش محافظت در مقابل اشعه «یو وی» با استفاده بیشتر از عینک های آفتابی وجود ندارد.”  از طرف دیگر هرچقدر خط و خش روی آنها افزایش پیدا کند و یا بیشتر در داخل داشبورد ماشین به حال خود رها شوند، کیفیت دید را برای تان نامطلوب تر خواهد ساخت.

داستان هفتم: عینک های ارزان هم خوبند

دکتر کِی بر این باور است که حتی عینک های بسیار ارزان هم از چشم ها در مقابل اشعه «یو وی» محافظت می کنند اما مسئله کیفیت بد لنزهای پلاستیکی آنهاست که دید را به مخاطره و باعث سردرد هم می شوند. خانم دکتر کِی اضافه می کند: “من همیشه لنزهای مناسب را برای عینک تجویز می کنم حتی اگر مقاومت آن عینک صفر باشد.”

داستان هشتم: هرچقدر لنز عینک ها تیره تر باشند، محافظت بهتری از چشم می کنند

دکتر کِی در این باره می گوید: “اصلا ارتباطی میان رنگ تیره یا روشن لنزها برای محافظت از چشم وجود ندارد بلکه پلیمر به کار برده شده در پلاستیک این لنزها هستند که اهمیت دارند.”

داستان نهم: تمام عینک ها هم در برابر اشعه های «یو وی اِی» و هم در مقابل اشعه های «یو وی بی» مقاوم هستند

نه این طور نیست چرا که برخی از عینک ها وسیله ای برای نمایاندن مُد هستند. دکتر «جاستین بازن» اُپتومترست و صاحب کلینیک «پارک اسلاپ آی» در بروکلین، در این باره می گوید: “هنگام خرید عینک حتما روی برچسب آن را برای اینکه دریابید کار محافظت در مقابل این اشعه ها را نیز انجام می دهند بخوانید.

داستان دهم: تنها در فصل تابستان به این عینک ها نیاز دارید

اگر تنها یک بار در هنگام اسکی کردن در مقابل اشعه آفتاب قرار گرفته باشید، در خواهید یافت که آفتاب در این فصول آزار دهنده تر هم هستند. دکتر بازن در این مورد می گوید: “تصور اشتباه رایجی در میان بیشتر مردم وجود دارد که در فصول سرد سال میزان اشعه «یو وی» کمتر از سایر فصول است. اما باید بدانیم که انعکاس این اشعه ها از سمت برف و در فصل زمستان می تواند آسیب های جدی را به چشم وارد کند. پس صرفنظر از فصل از عینک های آفتابی در تمام فصول  استفاده کنید.”

عینک آفتابی از کجا آمد؟

عینک آفتابی که با نام عینک دودی هم شناخته می‌شود، برای بعضی‌ها یک اکسسوری است که گاهی روی چشم و گاهی بالای سر می‌نشیند و برای خیلی‌ها، به خصوص افرادی که اعمال جراحی چشم مثل لیزیک و لازک انجام داده‌اند، محافظ ضروری چشمانشان است.

مخترعان اولین نسل از عینک آفتابی، اینوئیت‌ها یا همان ساکنان قطب شمال بوده‌اند. اینوئیت‌ها ورقه‌هایی از جنس دندان شیر دریایی را برش می‌دادند و به صورت تخت با یک شکاف باریک در میان هر ورقه به چشم می‌زدند تا چشمانشان را از تابش شدید آفتاب که روی برف انعکاس پیدا می‌کرد، محافظت کنند.

نرون، امپراطور روم از اولین کاربران عینک آفتابی خارج از منطقه شمالگان و قطب بود. نرون دوست داشت جنگ‌های گلادیاتورها را با عینک‌هایی از جنس زمرد تماشا کند. عینک‌هایی که بعد از این شکل گرفت از انواع کریستال ساخته می شد و بیشتر از خاصیت انعکاس آن استفاده می‌شد. در همین زمان کاربرد جالب عینک آفتابی برای پنهان کردن هویت افراد و یا نشان ندادن حالت چهره در چین ابداع شد.

در میانه قرن هجدهم استفاده از لنزهای رنگی برای عینک‌های طبی، با تصور آن‌که این کار باعث دید بهتر می‌شود، شروع شد و در نهایت در ابتدای قرن بیستم، استفاده از عینک آفتابی به شکلی تقریبا مشابه شکل کنونی اش، آغاز شد. اولین کاربران عینک آفتابی‌های امروز اشخاص مشهور و سلبریتی‌هایی بودند که می‌خواستند به سادگی شناخته‌نشوند.

اولین عینک آفتابی‌های ارزان‌قیمت و قابل دسترس برای مردم عادی را سم فاستر Sam Foster در سال ۱۹۲۹ در امریکا ساخت. استقبال عمومی چنان گسترده بود که در سال ۱۹۳۷ بیش از ۲۰ میلیون عینک آفتابی در امریکا به فروش رفت. عینک‌های آفتابی با لنزهای پولاریزه در سال ۱۹۳۶ برای اولین بار با فیلتر معروف پولاروید Polaroid ساخته‌شدند.

در حال حاضر شهر شیامن در چین بزرگترین تولیدکننده عینک آفتابی در جهان است و هر سال ۱۲۰ میلیون عینک را به سرتاسر دنیا صادر می‌کند.

از معروف‌ترین سازندگان عینک‌های آفتابی امروزی، کمپانی ایتالیایی لوکساتیکا Luxottica است که عینک‌های برندهای مختلف مثل ری بن را با استانداردهای بسیار دقیق تولید می‌کند.

۹ اشتباه رایج در مراقبت از چشم ها که می توانند به آنها آسیب برسانند

وقتی در هنگام صبح چشمان مان را می گشاییم تا زمانی که دوباره و برای خواب شبانه آنها را ببندیم، همواره به آنچه با چشم هامان می بینیم، وابستگی های فراوانی داریم. در واقع بسیاری از کارهای هایی که در طول روز انجام می دهیم با کمک این عضو انجام می پذیرد. اکنون که وابستگی ما به چشم های مان تا این اندازه است، آیا مراقبت های لازم از آنها را بدرستی انجام می دهیم؟

دکتر «دیبا چادری»، از متخصصان چشم در نیویورک به برخی از اشتباهات رایج بیماران خود در مراقبت از چشم های شان اشاره می کند. اگر شما نیز به مراقبت بهتر از چشم های تان علاقمند هستید و می خواهید از اشتباهات احتمالی خود آگاه شوید، مطالب زیر را مد نظر داشته باشید. این موارد را با هم مرور می کنیم:

خوابیدن با لنز

دو نوع لنز وجود دارد که مورد تایید سازمان جهانی بهداشت هستند و می توانید با آنها بخوابید اما دکتر «چادری»، خوابیدن با این لنزها را نیز توصیه نمی کند. مطالعات انجام شده در این زمینه نشان می دهد، زخم های قرینه، ۱۰ تا ۱۵ درصد در میان افرادی که با لنز می خوابند در مقایسه با سایرین افزایش می یابد.

«چادری» می گوید: “خوابیدن با لنز سبب می شود که از اکسیژن رسانی به قرنیه پرهیز به عمل آید که خود عامل اصلی عفونت و رشد باکتری های چشمی است.”

وی چرت زدن به مدت ۲۰ دقیقه با لنز را بی ضرر می داند اما توصیه می کند اگر بیش از اندازه خواب آلوده هستید و چشمان تان نیز خشک شده، با اشک مصنوعی لنزها را خارج کرده و بقیه روز را نیز از عینک استفاده کنید. هرگز زمانی که چشمان تان خشک هستند، لنزها را بیرون نیاورید چرا که با این کار، به لایه فوقانی قرنیه آسیب وارد خواهید کرد. همواره با کمک اشک مصنوعی به خارج کردن لنزها از داخل چشمان تان مبادرت کنید.

تماس دائم با چشم ها و مالیدن مداوم آنها

نه تنها زمانی که لنز در داخل چشم تان وجود دارد بلکه در بسیاری از مواقع پیش می آید که در داخل چشم ها احساس خارش می کنید. دکتر «چادری» توصیه می کند در چنین مواقعی هرگز دست را مستقیم با چشم تماس ندهید بلکه چشم ها را بسته و از روی پلک آنها را بخارانید.

دلیل محکم دیگری نیز وجود دارد که باید از این کار پرهیز شود. رطوبت چشم سبب می شود که این عضو مکان مناسبی برای جمع شدن باکتری ها باشد. زمانی که با دیگران دست می دهید، دست شما به انواع جرم ها آغشته شده و با تماس با چشم، امکان دارد که سبب ایجاد عفونت و تورم در آن شود.

عدم مراجعه به چشم پزشک برای چکاپ سالانه

«چادری» می گوید در میان بیماران او افرادی وجود دارند که پس از گذشت ۱۲ سال برای چکاپ مراجعه می کنند. وی توصیه می کند حتما سالانه این کار انجام پذیرد چرا که دید افراد با گذر زمان با تغییراتی همراه می شود. به علاوه چشم پزشک قادر خواهد بود هر نوع تومور یا زائده ای در پشت چشم را در صورت شکل گیری آن به سرعت تشخیص دهد.

استفاده مداوم از وسایل الکترونیکی

«چادری» بر این باور است که لوازم الکترونیکی چون موبایل، تبلت، کامپیوتر و سایر لوازمی که از خود نور آبی متساطع می کنند، به اندازه اشعه ماورا بنفش نور خورشید، به چشم ها آسیب می رسانند.

توصیه می شود که هر ۲۰ دقیقه یک بار، به مدت ۲۰ ثانیه به شیء دورتری از صفحه کامپیوتر نگاه کنید. به پلک زدن تان هم توجه داشته باشید چرا که ممکن به اندازه کافی پلک نزنید و حواس تان به این موضوع نباشد.

کشیدن خط چشم داخل پلک پایینی

اگرچه بسیاری از آرایشگران بر این باورند که کشیدن خط چشم در داخل پلک پایینی چشم در زیبایی چشم ها موثر است اما «چادری» این کار را بسیار پرخطر می داند. نوک مداد و یا ذرات موجود در آنها به داخل لنزهای شما راه پیدا می کند و سبب ورود جرم ها و ایجاد عفونت در داخل چشم می شود.

وی خط چشم های مایع را نیز را پرخطرتر می داند. اگرچه مدادهای نرم که چندان هم نوک تیز نیستند، بهتر از خط چشم های مایع هستند. با این حال، بهتر است از هیچ کدام در بخش های داخلی چشم استفاده نشود.

خوابیدن با آرایش

خوابیدن با آرایش نه تنها برای پوست تان زیان دارد بلکه «چادری»، این کار را یکی از پرخطرترین کارها برای چشم می داند. وی می گوید در هنگام خواب، مواد موجود در ریمل و یا خط چشم، به داخل چشم راه یافته و به عفونت قرنیه خواهد انجامید.

مصرف لنزها، مایع لنز و قطره های تاریخ گذشته

از آنجایی که مایع لنز دارای ترکیباتی است که باکتری های موجود در لنزها از بین می برد، در صورتی که تاریخ مصرف آن گذشته باشد، قادر به انجام دقیق این کار نخواهد بود.

در مورد لنزها و اشک های مصنوعی نیز چنین موضوعی صحت دارد. لازم است همیشه تاریخ روی اشک های مصنوعی را چک کنید. از محل نگهداری لنزهای خود نیز به خوبی مراقبت کنید و همواره آنها را استرلیزه نگه دارید چرا که هر نوعی جرمی در داخل آن به عفونت چشم های تان خواهد انجامید.

اعتماد به قطره های چشم

دکتر «چادری» می گوید، اغلب قطره های چشم برای کاهش قرمزی چشم به کار برده می شوند و محتوی ترکیبات منقبض کننده عروق هستند. همین ترکیبات نیز به طور موقت، رگ های خونی را منقبض کرده و اندکی از قرمزی چشم می کاهند. اما لازم است این را نیز بدانیم که مواد نگهدارنده ای نیز در داخل این قطره ها وجود دارد که مصرف طولانی مدت آن سبب بدتر شدن وضعیت قرمزی چشم ها خواهد شد.

اگر چشم های تان مدام قرمز می شود حتما به چشم پزشک مراجعه کنید تا به علت اصلی آن پی ببرید. احتمال دارد که پزشک متخصص، مصرف قطره های چشمی را برای تان تجویز کند.

عدم استفاده از عینک آفتابی

بسیاری از افراد تصور می کنند که تنها باید در روزهای گرم سال و در آفتاب شدید از عینک های آفتابی استفاده کنند. حال آنکه در روزهای برفی که نور خورشید به برف برخورد می کند، استفاده از عینک آفتابی مهمتر از فصول گرم سال تلقی می شود.

عدم مراقبت از چشم در مقابل اشعه «یو وی»، منجر به ایجاد سوختگی در قرنیه، سرطان پوست بر روی پلک ها و شکل گیری لکه هایی آشکار بر روی بخش های سفید چشم می شود. «چادری» می گوید، اطمینان حاصل کنید که عینک آفتابی تان به خوبی از چشمان تان در مقابل اشعه «یو وی ای» و «یو وی بی» مراقبت می کند.

جراحی گلوکوم (آب سیاه یا فشار چشم)

گلوکوم (آب سیاه) بیماری است که در اثر ابتلا به آن، به عصب بینایی چشم آسیب وارد می شود. صدمه به عصب بینایی اغلب زمانی رخ می دهد که مایع قسمت جلویی چشم افزایش می یابد و موجب افزایش فشار درون چشم می شود. انواع گلوکوم عبارتند از:

گلوکوم زاویه باز شایع ترین نوع آب سیاه است که معمولا هیچ علائمی در مراحل اولیه ندارد و در این مرحله، بینایی فرد طبیعی است. با آسیب بیشتر به عصب بینایی، لکه های سیاه در میدان دید ایجاد می شود که به تدریج این لکه ها بزرگتر و قابل توجه تر می شوند.

گلوکوم زاویه بسته یک وضعیت اورژانسی است که در صورت بروز علائم زیر باید سریعا به پزشک مراجعه شود، در غیر این صورت ممکن است بیمار بینایی خود را از دست دهد:

تاری ناگهانی دید

درد شدید چشم

سردرد

تهوع و استفراغ

حلقه های رنگی یا هاله اطراف نور

گلوکوم با فشار طبیعی

در این نوع گلوکوم، فشار چشم طبیعی است اما عصب بینایی آسیب می بیند و موجب از دست رفتن بینایی می شود.

گلوکوم مادرزادی

یک نوع نادر از آب سیاه است که به طور مادرزادی در نوزادان و کودکان خردسال رخ می دهد. این نوع آب سیاه در صورتی که سریع تشخیص داده نشود و تحت درمان قرار نگیرد می تواند موجب از دست رفتن بینایی شود

گلوکوم ثانویه

گلوکوم ثانویه در نتیجه وجود دیگر شرایط یا بیماری های چشم مانند مصرف طولانی مدت داروهای استروئیدی یا تومور چشم ایجاد می شود.

درمان آب سیاه (گلوکوم)

چگونگی درمان آب سیاه به نوع بیماری، شدت آن و اینکه تا چه حد به درمان پاسخ می دهد، بستگی دارد. آسیب های وارد به چشم در اثر بیماری آب سیاه، دائمی بوده و قابل برگشت نیست اما مصرف داروهای تجویز شده و انجام جراحی می توانند مانع آسیب های بیشتر به چشم شوند.

  • درمان دارویی

    چگونگی درمان آب سیاه به نوع بیماری، شدت آن و اینکه تا چه حد به درمان پاسخ می دهد، بستگی دارد. آسیب های وارد به چشم در اثر بیماری آب سیاه، دائمی بوده و قابل برگشت نیست اما مصرف داروهای تجویز شده و انجام جراحی می توانند مانع آسیب های بیشتر به چشم شوند.

  • درمان جراحی

    در بعضی از افراد مبتلا به آب سیاه، انجام جراحی توصیه می شود. جراحی موجب بهبود خروج مایع از چشم و کاهش فشار درون چشم می شود.

ترابکوپلاستی لیزری

این جراحی اغلب برای درمان آب سیاه (گلوکوم) زاویه باز استفاده می شود که دو نوع ترابکوپلاستی لیزر آرگون (ALT) و ترابکوپلاستی لیزر انتخابی (SLT) دارد. در جراحی ترابکوپلاستی لیزر آرگون یا ALT، لیزر سوراخ جدیدی برای خروج مایع از چشم ایجاد نمی کند بلکه موجب تحریک تخلیه مایع از منفذ چشم می شود. در جراحی ترابکوپلاستی لیزر انتخابی یا SLT، از یک نوع لیزر با انرژی کمتر استفاده می شود که فقط سلول های خاصی را در زاویه خروج مایع از چشم درمان می کند.

لیزر ایریدوتومی

این روش برای درمان بیماران مبتلا به آب سیاه (گلوکوم) زاویه بسته و افرادی که دچار تنگی زاویه چشم هستند، بکار می رود. لیزر یک منفذ کوچک به اندازه سر سوزن در عنبیه ایجاد می کند که موجب بهبود جریان مایع چشم به زاویه چشم می شود.

ترابکولوکتومی

در ترابکولوکتومی یک شکاف کوچک در صلبیه (سفیدی چشم) ایجاد می شود و از این طریق یک منبع (بلب) زیر ملتحمه چشم (لایه نازک پوشاننده سفیدی چشم) برای خروج مایع زلالیه از چشم ایجاد می گردد. برآمدگی بلب معمولا توسط پلک بالایی پوشیده می شود.

شانت

در صورتی که ترابکولوکتومی قابل انجام نباشد، معمولا از شانت استفاده می‌شود. شانت لوله پلاستیکی کوچکی است که به یک مخزن متصل می شود. مخزن، صفحه ای گرد یا بیضی شکل است که در زیر ملتحمه چشم قرار می گیرد. شانت از طریق برش کوچکی در چشم قرار می گیرد و موجب جریان مایع چشم از طریق لوله به صفحه می شود. سپس مایع جمع شده در صفحه توسط عروق خونی جذب می شود.