هر آنچه در مورد عمل لیزیک باید بدانید

لیزیک نوعی روش جراحی لیزری چشم است که برای اصلاح عیوب انکساری چشم در افراد نزدیک‌بین، دوربین و آستیگمات استفاده می‌شود.

همانند دیگر روش‌های جراحی لیزری چشم، لیزیک نیز برای شکل‌دهی قرنیه و اصلاح عیب انکساری استفاده می‌شود. در لیزیک با استفاده از دستگاه میکروکراتوم و برداشتن لایه‌ای از قرنیه، اصلاح بینایی سطح قرنیه انجام می‌شود. یا در روش‌های جدیدتر بجای میکروکراتوم و به شیوه مکانیکی، از فمتوسکند لیزر برای برداشتن لایه سطحی قرنیه استفاده می‌شود.

در بیشتر عمل‌ها، جراحی با لیزر هیچ دردی ندارد و هر دو چشم در عرض ۱۵ دقیقه درمان می‌شوند. اغلب بیماران ۲۴ ساعت پس از جراحی تا پایان عمر به استفاده از عینک نیازی نخواهند داشت.

بدون شک برایتان جالب است بدانید که یک دانشمند ایرانی به نام دکتر غلامعلی پیمان، از اعضای «تالار مشاهیر چشم‌پزشکی جهان»، مخترع این روش جراحی است.

اگر جزو کسانی هستید که نمی‌توانند لیزیک کنند باید بدانید که روش‌های متعدد دیگری برای اصلاح عیوب انکساری چشم وجود دارد. چشم پزشک شما به خوبی می‌داند که برای درمان از چه روش‌هایی باید کمک بگیرد. به طور مثال، استفاده از لنزهای تماسی سخت یا استفاده از لنزهای داخل چشمی برای بیمار تجویز می‌شود.

افرادی که قرنیه نازک دارند یا به قوز قرنیه مبتلا هستند، گزینه خوبی برای جراحی لیزری نیستند.

به طور کلی، بلفاریت یا التهاب لبه پلک‌ها، خشکی چشم‌ها، نازکی قرنیه، آستیگماتیسم بالا و مایل، اصلاح نشدن دید با عینک، ثابت نماندن نمره چشم در ۲ سال اخیر، سن کمتر از ۲۰ سال، حساسیت فصلی، بیماری‌های زمینه‌ای چشمی یا جسمانی مثل بیماری قند و بیماری‌های روماتیسمی و مشاغل پرخطر مثل پرستاران و کادر درمانی و افرادی که در محیط‌های آلوده خدمت می‌کنند مثل آزمایشگاه و کارخانجات و داشتن شغل‌های پرخطری مثل کشاورزی و جوشکاری و آهنگری، کار در محیط‌های آلوده به مواد شیمیایی و بخارات سمی افراد مناسبی برای لیزیک بشمار نمی‌روند.

بیشتر بخوانید: پس از عمل لیزیک آیا دید چشم در شب دچار مشکل می‌شود؟

عمل لیزیک چگونه انجام می‌گیرد؟

در اولین قدم، پزشک جراح از یک وسیله مکانیکی به نام «میکروکراتوم» یا «فمتوسکند لیزر» برای ایجاد یک ورقه بسیار نازک به اصطلاح فلپ (flap) محافظتی روی قرنیه چشم استفاده می‌کند. سپس جراح این فلپ را به آرامی کنار می‌زند تا به سطح زیرین قرنیه موسوم به stroma دسترسی پیدا کند. در این قسمت، پزشک با استفاده از لیزر اگزایمر، بخش‌هایی از بافت قرنیه را بر می‌دارد. اگزایمر نوعی لیزر گازی است که تپش‌های نیرومندی از تابش فرابنفش را از خود ساطع می کند تا بخش‌های میکروسکوپی و بسیار کوچک از سطح قرنیه برداشه شود و قرنیه شکل اصلی خود را دوباره بدست آورد. این لیزر به طور بسیار دقیق نور را روی شبکیه متمرکز می‌کند تا بدین طریق به اصلاح بینایی بپردازد.

برای بیماران مبتلا به نزدیک بینی، هدف از این کار مسطح کردن سطح قرنیه است؛ برای افراد مبتلا به دوربینی این عمل برای انحنا بخشیدن به قرنیه صورت می‌گیرد.

لیزر اگزایمر همچنین برای درمان آستیگماتیسم هم کاربرد دارد. به این صورت که قرنیه ناموزون را به شکل اصلی و کروی خود تغییر شکل می‌دهد. این تصور عمومی که گفته می‌شود با لیزیک نمی‌توان آستیگماتیسم را درمان کرد، غلط است.

پس از تغییر شکل دادن قرنیه توسط لیزر، لایه برداشته شده دوباره به جای اول خود باز گردانده می‌شود و تمامی بخش‌هایی که از بافت قرنیه برداشته شده بود را پوشش می‌دهد. سپس قرنیه به صورت طبیعی این اتصال را بهبود می‌بخشد.

هر دو چشم بیمار در همان روز عمل با روش لیزیک قابل درمان است. پس از عمل لیزر چشم، محل جراحی به بانداژ نیاز ندارد. روند بهبود نیز نهایتا ۲۴ ساعت پس از عمل پایان می‌یابد و فرد می‌توان به انجام کارهای روزمره خود بپردازد.

مراحل قبل از عمل لیزیک چیست؟

پزشک پیش از انجام لیزیک، تست بینایی از شما می‌گیرد تا مطمئن شود که برای این جراحی آمادگی لازم را دارید. در این تست شکل و ضخامت قرنیه، اندازه مردمک چشم، عیوب انکساری چشم همانند نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم و دیگر مشکلات چشم مشخص و بررسی می‌شوند.

بعلاوه، میزان رطوبت و خیسی چشم‌ها هم ارزیابی می‌شود. ممکن است جراح یک سری روش‌های درمانی به بیمار توصیه کند تا احتمال بروز خشکی چشم پس از عمل لیزیک کاهش یابد. افراد تا مدتی ممکن است دچار خشکی چشم شوند به همین دلیل قطره‌های مرطوب و اشک مصنوعی تجویز می‌شود. همچنین به دانشجویان یا افرادی که استفاده بیشتری از کامپیوتر دارند توصیه می‌شود به صورت ممتد از چشمشان استفاده نکنند و کار چشم را متناوب کنند.

اغلب از وسیله‌ای به نام توپوگرافر قرنیه برای اندازه‌گیری انحنای سطح چشم و تهیه «نقشه» قرنیه چشم استفاده می‌شود.

همچنین پزشک جراح در مورد پیشینه سلامت عمومی بدن شما و داروهایی که مصرف می‌کنید نیز سوال خواهد پرسید تا مطمئن شود که فرد مناسبی برای عمل جراحی لیزیک هستید یا خیر.

به توصیه پزشک باید برای مدتی از استفاده لنز تماسی خودداری کنید (زمانی حدود دو هفته‌ای) و پس از آن تست‌های بینایی مهم برای عمل لیزیک را بدهید. دلیل توقف مصرف لنز تماسی این است که این وسیله‌ی اصلاح‌بینی، به تغییر شکل قرنیه می‌پردازد و تست‌های قبل از عمل ممکن است با اشکالاتی همراه باشد.

مراحل جراحی لیزیک چگونه است؟

پیش از آغاز جراحی لیزیک، درون چشم بیمار قطره چشم بی‌حس‌کننده ریخته می‌شود. این دارو برای این است که فرد هیچ دردی را حس نکند. همچنین پزشک دارویی نیز به بیمار می‌دهد تا آرامش خود را حفظ کند.

چشم زیر دستگاه لیزر قرار می‌گیرد، از وسیله‌ای موسوم به اسپکولوم برای باز نگه داشتن چشم‌ها استفاده می‌شود.

جراح پیش از لایه برداری، از ماژیک برای علامت‌گذاری سطح قرنیه استفاده می‌‍کند. حلقه ساکشن روی سطح چشم ثابت می‌شود تا از هرگونه تکان و حرکت چشم جلوگیری کند.

پس از اینکه فلپ قرنیه انجام شده، جراح با استفاده از کامپیوتر برای تنظیم لیزر اگزایمر به تناسب نمره چشم شما اقدام می‌کند.

در این مرحله از بیمار خواسته می‌شود تا به یک منبع نوری مشخصی خیره شود. در این حین، پزشک از طریق میکروسکوپ داخل چشم بیمار را نگاه می‌کند و همزمان نیز پالس (تپش) های نوری به قرنیه تابیده می‌شود.

پالس‌های نوری لیزر بدون هیچ دردی شکل قرنیه چشم را تغییر می‌دهند. البته ممکن است بیمار مقداری درد در چشم احساس کند. همچنین در طول این کار ممکن است صدای پیوسته‌ای از فعالیت لیزر را بشنوید.

باید بدانید که عمل لیزیک برای هر کدام از چشم‌ها به صورت جداگانه انجام می‌گیرد. هر عمل حدود ۵ دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد.

هر آنچه در مورد عمل لیزیک باید بدانید
برداشتن یک لایه از قرنیه

بلافاصله پس از عمل جراحی لیزیک

پس از تکمیل عمل لیزیک، جراح متخصص از شما درخواست می‌کند به مدت کوتاهی استراحت کنید. ممکن است بیمار بلافاصله پس از پایان یافتن عمل، به مدت کوتاهی احساس سوزش یا خارش در چشم خود داشته باشد که البته خیلی زود برطرف می‌شود.

اما پس از رفع این حس‌ها، بیمار می‌تواند بدون نیاز به کمک کسی دیگر، خودش تا خانه رانندگی کند. البته به این نکته توجه داشته باشید که اغلب پزشک اجازه این کار را به شما نمی‌دهد. شما باید فردای عمل دوباره به پزشک مراجعه کنید تا با تست چشم‌ها از درست و بی‌نقص بودن عمل جراحی مطمئن شود. پس از آن اجازه رانندگی هم پیدا خواهید کرد.

پس از عمل لیزیک باید منتظر این باشید که تا چندین ساعت تاری دید یا دید ابرآلود را تجربه کنید. اما این اشکال بینایی هم در عرض چند ساعت برطرف خواهد شد.

بینایی بیمار در عرض چندین روز به بهترین حالت خود خواهد رسید و همه اثرات پس از عمل نیز بهبود یافته و برطرف می‌شوند. در برخی موارد نادر ممکن است روند بهبود دید چشم‌ها تا چندین هفته نیز به طول بیانجامد. اما در بیشتر افرادی که لیزیک کرده‌اند، دید چشم بلافاصله پس از عمل بهبود یافته و درمان می‌شود. به طوری که از فردای روز عمل می‌توانید به کار خود ادامه دهید.

البته برخی پزشکان توصیه می‌کنند تا دست‌کم یک هفته پس از لیزیک از فعالیت‌های پرتحرک و ورزش‌های سنگین خودداری کنید. به این دلیل که این تمرینات می‌توانند بر روند بهبود تاثیر منفی بگذارند و وضعیت زخم را بد کنند.

به صورت کلی، بیمار باید یک روز پس از عمل دوباره به پزشک مراجعه کند تا بینایی‌اش مورد بررسی قرار گیرد و ویزیت شود. در این صورت متخصص به شما اجازه خواهد داد تا بدون استفاده از لنز تماسی یا عینک رانندگی کنید.

تاثیر طولانی مدت لیزیک

لیزیک کردن چشم‌ها مزایای فراوانی برای بینایی فرد بدنبال دارد و به صورت تدریجی کیفیت زندگی او را بهبود می‌بخشد. بیشتر افراد پس از انجام عمل لیزیک، دید ۲۰/۲۰ پیدا می‌کنند. اما ممکم است نتیجه لیزیک برای افراد مختلف، متفاوت باشد.

برخی از بیماران ممکن است پس از عمل لیزیک باز هم مجبور شوند برای اصلاح عیوب انکساری از عینک یا لنز تماسی استفاده کنند. همه این مسایل به نمره چشم یا دیگر ویژگی‌های چشم بستگی دارد.

با ۹ روش کاربردی برای تقویت بینائی خود آشنا شوید

برای برطرف کردن بیماری های جسمانی، عموما از دارو استفاده می شود. اما دارو به تنهایی نمی تواند موثر باشد، به ویژه در مورد چشم و بینائی، لازم است که خودتان هم برای بهبود کیفیت دید خود تلاش کنید.

از جمله موثرین روش ها، ورزش دادن عضله های چشم است. برای آشنائی با این روش ها، در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.

۱- از زیاد خیره شدن در طول روز پرهیز کنید. بهترین کاری که می توانید برای چشمان خود انجام دهید، این است که هر چند دقیقه یک بار آنها را بسته و باز کنید. هر دو تا ۳ ساعت یک بار نیز به آنها یک استراحت کلی بدهید.

۲- در شکل پائین ۱۶ تمرین برای چشم رسم شده که می توانید هر روز آنها را انجام داده و از مزیت های آن بهره مند شوید.

۳- اگر عینکی هستید، تا حد امکان از مدت زمانی که از آنها استفاده می کنید، بکاهید. یعنی هر چند ساعت یک بار آنها را از چشم خود برداشته و کنار بگذارید.

۴- چشمان خود را ماساژ دهید. برای این منظور، خیلی نرم و به صورت دورانی، از نقطه یک شروع کرده و به نقطه ۶ (در شکل زیر) برسید. برای این منظور از دو انگشت اشاره و میانی استفاده کنید. آنها را روی پلک گذاشته و کمی فشار دهید، به طوری که درد نداشته باشد. سپس به صورت دایره ای بین نقاط ذکر شده، حرکت دهید.

۵- هنگامی که در فضای باز در حال پیاده روی هستید، به جای نگاه کردن به جلوی پای خود، سعی کنید به دوردست ها نگاه کنید.

۶- هر چند وقت یک بار آب هویج بنوشید. برای اینکه بیشترین بهره را از ویتامین های درون آب هویج بگیرید، بهتر است یک یا دو قطره روغن زیتون به آن بیفزائید. این کار در طعم آن تاثیری نخواهد داشت اما موجب جذب بهتر ویتامین ها می شود.

۷- هنگامی که چشمانتان درد می کند، آن را با آب گرم بشوئید.

۸- سعی کنید تا حد امکان دو ساعت پیش از خواب به صفحه تلویزیون، موبایل یا دیوایس های الکترونیک نگاه نکنید.

۹- ورزش Tratakaی هندی را تمرین کنید. این ورزش علاوه بر تقویت چشم به افزایش قدرت تمرکز شما هم کمک می کند.

برای این منظور یک جسم همانند شمع روشن را در مقابل خود قرار داده و به آن خیره شوید. همه حواس خود را به شمع بدهید و از آن چشم برندارید. سعی کنید حتی پلک هم نزنید. این باعث می شود تا یک تصویر کامل با جزئیات کامل از شئ ای که به آن خیره شده اید، در ذهنتان حک شود.

سپس چشم های خود را بسته و روی فاصله میان ابروهای خود تمرکز کنید، سعی کنید تصویر شئ مقابل را تا جای ممکن در ذهن خود زنده نگه دارید. این تمرین را به مدت ۱۰ دقیقه در روز تکرار کنید.

هدف از این تمرین این است که پیش از خسته شدن چشم ها، تصویر کامل و شفافی از اجسام را در ذهن داشته باشید.

۳۵ واقعیت جالب در مورد چشم انسان که احتمالا نمی دانید

همه انسان هایی که چشمان سالمی دارند، از صبح که آن ها را باز می کنند تا زمانی که دوباره چشم ها را روی هم می گذارند و به خواب می روند، به طور دایم و بی وقفه از قدرت بینایی خود بهره می گیرند. اما بیشتر آن ها، به واسطه عادت همیشگیِ خدمت رسانیِ این عضوِ بدن، از شگفتی ها و توانایی های خارق العاده آن ناآگاه هستند و تقریبا هرگز به آن فکر نمی کنند.

به طور مثال، آیا می دانید چشم انسان به طور میانگین ۸ گرم وزن دارد؟ یا می دانید که هر فردی به طور متوسط، ۵٫۲ میلیون بار در سال پلک می زند؟

برای آگاهی با دیگر موارد جالب در مورد چشم ها در ادامه با لوناتو همراه باشید.

۳۵ واقعیت جالب در مورد چشم انسان که احتمالا نمی دانید

  1. هنگامی که به فرد مورد علاقه خود نگاه می کنید، مردمک چشم شما ۴۵ درصد گشادتر می شود.
  2. قرنیه چشم انسان مشابه قرنیه چشمان کوسه است و به همین خاطر در جراحی های مربوط به چشممی توانند از آن برای پیوند به چشم انسان استفاده کنند.
  3. هر چشمی ۱۰۷ میلیون سلول دارد که تمامی آن ها به نور حساس هستند.
  4. از هر ۱۲ مرد یکی از آن ها کوررنگی دارد.
  5. چشم انسان فقط سه رنگ اصلی یعنی قرمز، آبی و سبز را می بیند و بقیه رنگ ها، ترکیبی از این سه هستند.
  6. چشم انسان حدود ۲٫۵ سانتی متر بوده و حدود ۸ گرم وزن دارد.
  7. فقط یک ششم از کره چشم انسان بدون پوشش است و ما آن را می بینیم.
  8. هر فرد به طور میانگین در طول زندگی خود فقط ۲۴ میلیون تصویر متفاوت می بیند.
  9. در حالیکه اثر انگشت انسان ۴۰ مشخصه منحصربه فرد دارد، عنبیه چشم هر فرد نیز ۲۵۶ مشخصه خاص خود را دارد. به همین خاطر است که در سال های اخیر برای اهداف امنیتی از اسکن های شبکیه چشم (رتینا) استفاده می کنند.
  10. سرعت پلک زدن انسان ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی ثانیه است به طوری که در یک ثانیه می توان ۵ بار پلک زد. پلک انسان، پرسرعت ترین عضو بدن محسوب می شود.
  11. چشم ها به طور متوسط ۱۷ بار در هر دقیقه، ۱۴۲۸۰ بار در روز و ۵٫۲ میلیون بار در سال پلک می زنند.
  12. چشم ها قادر هستند ۳۶ هزار بیت اطلاعات را در هر ساعت پردازش کنند.
  13. چشمان قهوه ای نیز در زیر رنگدانه های قهوه ایِ خود، آبی هستند به همین خاطر است که می توان با استفاده از لیزر، چشمان قهوه ای را به صورت دائمی به رنگ آبی تبدیل کرد.
  14. چشم قادر است در هر ثانیه روی ۵۰ موضوع مختلف تمرکز کند.
  15. تصاویری که چشم به مغز مخابره می کند، برعکس و سر و ته هستند.
  16. در میان تمامی عضله ها و ماهیچه های بدن، آن هایی که کنترل فعالیت های چشم را به عهده دارند، از همه فعال تر هستند.
  17. متوسط عمر مژه های انسان، ۵ ماه است.
  18. سرخپوستان مایایی معتقد هستند لوچ بودن (چپ بودن چشم) جذابیت دارد و به همین خاطر همه تلاش خود را می کنند تا فرزندانشان لوچ به دنیا بیایند.
  19. ۱۰ هزار سال پیش، چشمان همه انسان ها قهوه ای بوده تا اینکه یک جهش ژنتیکی در یک نفر باعث می شود تا چشم آبی نیز پدید آمده و نسل به نسل به ارث برسد. به این معنی که اگر چشمان شما آبی است، یعنی جد شما همان اولین چشم آبی دنیا است.
  20. اگر در عکس هایی که با فلاش گرفته شده اند، فقط یکی از چشمان شما قرمز افتاده باشد، احتمال اینکه سرطان چشم داشته باشید زیاد است. البته این فقط زمانی مصداق دارد که شما مستقیم به لنز دوربین خیره شده باشید. لازم به یادآوری است که این بیماری در ۹۵ درصد افراد قابل درمان است.
  21. شیزوفرنی را می توان با یک تست بینائی ساده تشخیص داد و این تشخیص نیز تا ۹۸٫۳ درصد دقیق است.
  22. سگ ها و انسان ها تنها موجوداتی هستند که می توانند علائم بصری را از چشم دیگری ببینند و سگ ها فقط در زمان تعامل با انسان ها این توانائی را از خود نشان می دهند.
  23. حدود ۲ درصد از زنان دارای نوعی جهش ژنتیکی نادر هستند که یک مخروط شبکیه اضافه تر در چشمان خود دارند و به واسطه آن می توانند تا ۱۰۰ میلیون رنگ را ببینند.
  24. چشمان انسان وقتی در حال ردیابی یک سوژه ی در حال حرکت است، می تواند حرکات خود را آهسته تر کند.
  25. دزدان دریایی یکی از چشمان خود را می بندند تا چشمانشان برای دیدن از بالا تا پائین عرشه تنظیم شود، به این صورت که یکی از چشم ها برای نورهای روشن و دیگری برای نورهای کم و فضاهای تاریک آمادگی کامل را داشته باشد.
  26. تعدادی رنگ در جهان وجود دارد که پردازش آن ها برای چشم انسان بسیار پیچیده هستند، به همین خاطر به آن ها رنگ های ناممکن می گویند.
  27. همه کودکان در زمان تولد دچار کور رنگی هستند.
  28. چشم ها ۵۵۰ میلیون سال پیش رشد خود را آغاز کرده اند. ساده ترین چشم ها، در حیوانات تک سلولی وجود داشته و فقط نورپذیر هستند.
  29. در حالیکه دیگر اعضای بدن برای آغاز فعالیت های خود به زمان کوتاهی برای گرم شدن نیاز دارند، چشم ها به صورت دایمی و بی وقفه، فعالیت داشته و آماده خدمت هستند.
  30. چشم خیلی زود التیام می یابد. در صورتی مواظبت دقیقی از آن داشته باشید، حدود ۴۸ ساعت طول می کشد تا خراش روی قرنیه را ترمیم کند.
  31. عدسی چشم ها بسیار سریع تر از هر دوربینی است.
  32. انسان با مغز خود می بینید، نه با چشمانش. در بسیاری موارد، دید ضعیف یا تاربینی به چشم ها مربوط نمی شود. وجود اشکال در ساقه چشم در جایی در غشای بصری مغز موجب این مشکلات می شود.
  33. چشم ها دو هفته پس از شکل گیری جنین، شروع به رشد می کنند.
  34. افراد نابینا قادر به دیدن رویاهای خود هستند.
  35. چشم ها حدود ۶۵ درصد از قدرت مغز را به کار می گیرد.
  36. ۳۵ واقعیت جالب در مورد چشم انسان که احتمالا نمی دانید

مراقب خونریزی چشم​هایتان باشید

مراقب خونریزی چشم​هایتان باشید

خونریزی داخل چشم، اتفاقی است که خیلی خطرناک به نظر می‌رسد، اما این اتفاق معمولا خطرناک نیست و با درمان و به مرور زمان برطرف می‌شود.

البته تجربه هر شخص از خونریزی بافت‌های داخلی چشم متفاوت است، یعنی بعضی بیماران، احساس ناشی از آن را شبیه به مگس‌پران و برخی شبیه به تار عنکبوت توصیف می‌کنند.

بعضی هم می‌گویند مثل این است که از خلال یک پرده تاریک یا لکه‌های متراکم یا سیاهی‌های تکه‌ای که با یک هاله نازک‌تر احاطه شده است، نگاه می‌کنند.

البته دکتر سیدحسام هاشمیان، فلوشیپ قرنیه به نکته مهمی در این‌باره اشاره می‌کند، این‌که خونریزی به خودی خود، دردناک نیست، ولی از دست دادن دید، بویژه اگر ناگهانی باشد، ترسناک و پریشان‌کننده است.

این جراح قرنیه با اشاره به بروز خونریزی در بافت‌های داخل چشمی می‌گوید:

خونریزی شبکیه در داخل زجاجیه اتفاق می‌افتد، ولی در اغلب موارد نه به دلیل خونریزی مستقیم در داخل زجاجیه، بلکه در نتیجه خونریزی عروق شبکیه یا لایه عروقی زیر آن (کوروئید) اتفاق می‌افتد. گاهی اوقات نیز خونریزی در داخل عنبیه می‌تواند به خونریزی داخل زجاجیه منجر شود. این خونریزی معمولا در افراد بالای ۵۰ سال دیده می‌شود، اما در موارد معدود، ممکن است در سنین پایین‌تر نیز اتفاق بیفتد.

وقتی عروق شبکیه پاره می‌شود

خونریزی چشم، معمولا در بزرگسالان مشاهده می‌شود، اما این عارضه در کودکان نیز بر اثر ضربه به چشم می‌تواند ایجاد شود. البته به گفته دکتر هاشمیان، به طور معمول، خونریزی چشم خطرناک نیست و با درمان و به مرور زمان برطرف می‌شود. پارگی عروق چشم ممکن است بر اثر ضربه به چشم، افزایش فشار چشم، بیماری دیابت، اختلالات انعقادی خون (کمبود فاکتورهای انعقادی خون)، پارگی شبکیه و همچنین افزایش فشار خون ایجاد شود.

دیابت و خونریزی شبکیه چشم

شاید سوال شما نیز این باشد که آیا پرفشاری خون یا دیابت می‌تواند شخص را مستعد بروز خونریزی چشم کند؟

دکتر هاشمیان در پاسخ به این پرسش، با تاکید بر این‌که شایع‌ترین عارضه بیماری دیابت، خونریزی شبکیه چشم است، می‌گوید:البته تعداد عمده‌ای از موارد نابینایی ناشی از دیابت، با معاینات و درمان بموقع از سوی چشم پزشکان قابل پیشگیری است. متاسفانه، بیمارانی که بموقع برای ارزیابی و درمان مراجعه نکنند یا به هر دلیلی تحت درمان مناسب چشم‌‌پزشکی قرار نگیرند، بیشتر در معرض خطر کوری هستند. فراموش نکنید خونریزی‌های شبکیه چشم منجر به کاهش بینایی خواهد شد.

به بیان دیگر، این نوع خونریزی‌های چشمی پس از گذشت پنج تا ده سال از بیماری دیابت، بروز می‌کند. این جراح قرنیه می‌افزاید: رتینوپاتی دیابتی (عوارض چشمی دیابت)‌ نیز ناشی از نرسیدن اکسیژن به شبکیه است و باعث رویش عروق جدید می‌شود. متاسفانه عروق جدید غیرطبیعی هستند و تمایل به پاره شدن و خونریزی داخل زجاجیه‌ای دارند. علاوه بر کاهش ناگهانی دید، این وضعیت باعث بروز عوارض ماندگارتری نظیر پارگی شبکیه و آب سیاه نیز می‌شود.

عوارض چشمی ناشی از پرفشاری خون

با آن‌که دیابت، در مقایسه با فشار خون، افراد بیشتری را گرفتار عوارض چشمی می‌کند، اما خونریزی و انسداد وریدی شبکیه می‌تواند از عوارض چشمی ناشی از فشار خون نیز باشد که تورم، خونریزی و فشار روی وریدهای شبکیه را در پی دارد.

پس از خونریزی، چه باید کرد؟

بی‌شک پس از وقوع خونریزی داخل چشمی باید در اولین فرصت به چشم پزشک مراجعه کرد.

البته دکتر هاشمیان تاکید می‌کند:

اگر بینایی بشدت دچار اشکال شده باشد، شاید از بیمار خواسته شود چند هفته صبر کند تا خون در چشمش جذب شود. در چنین شرایطی، چشم پزشک می‌تواند منبع خونریزی را بیابد. در این شرایط ممکن است به بیمار گفته شود که از بلند کردن و هل دادن چیزهای سنگین پس از یک حمله خونریزی خودداری کند.

اما پیشگیری از بروز خونریزی چشم به چه عواملی بستگی دارد؟

دکتر هاشمیان در پاسخ می‌گوید:

پیش از هر چیز با رعایت رژیم غذایی صحیح و توجه به مصرف درست و دقیق داروهای تجویز شده، باید قند خون را کنترل کرد.

همچنین باید از مصرف سیگار خودداری کرد و فشار خون را نیز همیشه در محدوده طبیعی نگه داشت. به خاطر داشته باشید تشخیص زودرس رتینوپاتی بهترین راه جلوگیری از بروز نابینایی است. به محض تشخیص دیابت، باید بیمار تحت معاینه کامل چشم پزشکی قرار بگیرد و حداقل هر دوازده ماه یک‌بار معاینه شود. افرادی هم که اختلالات انعقادی دارند، باید با انجام آزمایش‌های متعدد سعی در برطرف کردن این اختلال کنند تا دچار خونریزی چشم نشوند.

درمان خونریزی چشم با لیزر

به خاطر داشته باشید با درمان بموقع خونریزی چشم می‌توان قبل از وارد آمدن آسیب جدی به بینایی، مشکل را برطرف کرد. به گفته دکتر هاشمیان در این شرایط، لیزر کارآمدترین روش درمانی است. لیزر درمانی به کنترل خونریزی‌ها کمک می کند. از آنجا که معمولا دیابت، عروق چشم را نیز مبتلا می‌کند، رگ‌های جدیدی پدید می آید که وقتی خون وارد آنها می‌شود، به داخل حفره زجاجیه نشت پیدا می‌کند و ادامه این خونریزی‌ها در نهایت به کنده شدن شبکیه می‌انجامد. در چنین شرایطی نیز به کمک لیزردرمانی می‌توان خونریزی را متوقف کرد.

این متخصص قرنیه تاکید می‌کند:

بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی با خونریزی باید تحت درمان با لیزردرمانی در ناحیه شبکیه قرار بگیرند. بعد از لیزر، خطر از دست رفتن دید به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. البته در موارد شدید یا همراه با پارگی شبکیه، ابتدا جراحی و سپس لیزردرمانی انجام می‌شود.

به خاطر داشته باشید پیشگیری از بروز خونریزی‌های داخل چشمی با ورزش کردن، داشتن رژیم غذایی کم‌کالری و کم‌چرب، کنترل فشار خون و نیز جلوگیری از بروز عوارض چشمی دیابت ممکن است.

زخم‌ها و جراحات رایج چشم و روش‌های درمان آنها

زخم‌ها و جراحات رایج چشم و روش‌های درمان آنها

برخی از جراحات چشم همانند زخم‌های ریشه‌دار ناشی از تصادفات را باید فورا تحت مداوا قرار داد. یعنی در واقع اغلب آسیب‌های وارده به چشم در نتیجه ضربه‌های محکم یا وارد شدن جسم خارجی به چشم باید سریعا تحت نظر پزشک متخصص مورد عمل جراحی قرار بگیرند زیرا ممکن است ضربه‌ی وارده سبب از دست رفتن بینایی و کوری فرد شود.

اما خراش‌های سطحی یا ضربه‌های ملایم را می‌توان در خانه درمان کرد. البته وقتی چشم مشکلی پیدا می‌کند بهتر است نزد پزشک بروید تا مطمئن شوید که این عضور بدنتان عفونت نگرفته باشد.

اما با تمام این تفاسیر، فروشگاه اینترنتی لوناتو تصمیم گرفته تا راهنمایی لازم برای درمان آسیب‌ها و زخم‌های وارده به چشم را به شما آموزش دهد تا وقتی با مشکلی مواجه شدید بدانید چه کارهایی را باید انجام دهید و از چه کارهایی باید پرهیز کنید.

برای این منظور تا انتهای مطلب همراهمان باشید.

زخم‌ها، جراحات و تروماهای رایج چشم و روش‌های درمان آنها

رایج‌ترین زخم‌ها و آسیب‌هایی که سلامت چشم انسان را تهدید می‌کنند شامل موارد زیر هستند:زخم و جراعات چشم

خراشیدگی چشم (خراش قرنیه)

شاید لازم نباشد توضیح دهیم اما بد نیست بدانید که قرنیه یکی از بخش‌های شفاف چشم است و از روزنه جلوی چشم محافظت می‌‌کند. این ارگان دقیقا روی بخش رنگی چشم یعنی عنبیه قرار دارد.

«خراش قرنیه» که با عنوان «ساییدگی قرنیه» نیز شناخته می‌شود،یکی از رایج‌ترین زخم‌های وارده به چشم بشمار می‌رود. قرنیه به دلایل مختلف دچار خراش یا ساییدگی می‌شود. از جمله می‌توان به ورود گردوخاک، چوب یا تراشه های فلزی به چشم اشاره کرد. در برخی مواقع ممکن است قرنیه به وسیله ناخن، شاخه درخت یا گذاشتن لنز خراشیده شود.

حتی گاهی مالیدن شدید چشم‌ها نیزمی‌تواند منجر به خراشیدگی چشم شود. این زخم بسیار ناراحت‌کننده است و اغلب با علایمی همچون درد، قرمزی، حساسیت به نور و احساس جسم خارجی در چشم نمود پیدا می‌کند.

اگر بنا به هر دلیلی دچار خراش قرنیه شدید حتما نزد پزشک بروید تا مطمئن شوید که باکتری یا قارچی به چشم وارد نشده باشد زیرا منجر به ایجاد عفونت در چشم می‌شود. عفونت چشم بسیار خطرناک است و می‌تواند در عرض ۲۴ ساعت صدمات جدی به چشم وارد کند و حتی به نابینایی بیمار منتهی شود.

مخصوصا وقتی چشم با یک عامل میکروبی و آلوده خراش برداشت که به هیچ عنوان از مراجعه به پزشک سر بازنزنید.

پس از خراش برداشتن چشم به هیچ عنوان آن را مالش ندهید. روی چشم را هم نپوشانید. باکتری‌های عاشق تاریکی و مکان گرم هستند و در چنین شرایطی بسیار سریع رشد می‌کنند. با بستن چشم در واقع بستری مناسب برای رشد و تکثیر باکتری‌های ایجاد می‌کنید، پس باید از آن خودداری کنید.

در چنین شرایطی بهتر است تا پیش از رسیدن نزد پزشک، از لیوان‌های کاغذی برای محافظت از چشم آسیب‌دیده استفاده کنید.

خراش قرنیه را به‌طور معمول با آنتی بیوتیک و پماد درمان می‌کنند.

وجود جسم خارجی در چشم

اگر جسم خارجی همانند براده آهن، براده چوب یا سنگ و فلز وارد چشمتان شد بدون فوت وقت به پزشک مراجعه کنید. به هیچ عنوان سعی نکنید با دست این جسم را از چشم خارج کنید.

نباید به هنگام فرورفتن جسم خارجی در چشم، چشم خود را مالش دهید، زیرا این کار احتمال آسیب چشمی را در پی خواهد داشت.

به هنگام فرورفتن اجسام خارجی نوک تیز مانند چاقو و یا میخ در چشم باید یک لیوان (کاغذی باشد بهتر است) یا یک دستمال تمیز را روی چشم بگذارید و فورا به به مراکز درمانی مراجعه کنید.

در صورت فرور رفتن اجسام خارجی مانند ذرات گرد و خاک در چشم، چنانچه جسم خارجی با چند بار پلک زدن از چشم خارج نشد، چشم را با استفاده از آب ولرم شست و شو دهید و هنگام شست و شو چشم را به اطراف بچرخاند.

چنانچه جسم خارجی در ناحیه پلک پایین به چشم چسبیده باشد بهتر است فردی دیگر پلک مصدوم را پایین بیاورد و با یک گاز استریل و یا پارچه تمیز و مرطوب آن را از چشم خارج کند.

توصیه اکید داریم هرگز از پنبه خشک یا گوش پاک کن به منظور خارج کردن اجسام خارجی از چشم استفاده نکنید. زیرا این کار احتمال آسیب چشمی را در پی خواهد داشت.

به این نکته توجه داشته باشید که اگر اجسام فلزی وارد چشم شوند ممکن است زنگ‌زدگی پیدا کنند و اسکاری عمیق در چشم بر جا بگذارند. به همین خاطر مهم است سریعا چنین اجسامی از چشم خارج شوند.

ورود مواد سوزاننده به چشم (سوختگی شیمیایی)

اگر به طور ناگهانی هر ماده یا مایعی غیر از آب تمیز به چشم‌ها پاشیده شود، می‌تواند خطرناک باشد. برخی از مواد شیمیایی بی‌ضرر و بی خظر هستند اما برخی دیگر می‌تواند صدمات جبران ناپذیری برای مصدوم بدنبال داشته باشند. به طور مثال، مواد شوینده در صورت تماس با چشم، به سرعت قرنیه را زخم می‌کنند و حتی ممکن است در موارد شدید باعث سوراخ شدن کره چشم نیز بشوند.

مواد شوینده همچنین می‌توانند باعث ایجاد زخم‌های شدید در پلک شوند و چسبندگی‌های کره‌ چشم و پلک را به همراه داشته باشند.

باید بدانید که مواد شیمیایی و شوینده‌ها بخارهایی از خود متصاعد می‌کنند که تماس با این بخارهای متصاعد شده بیشتر چشم را تحریک می‌کند که به ریزش اشک از چشم، سرخی چشم و سوزش چشم منجر می‌شود.

بخارهای متصاعد از مواد شوینده و شیمیایی زمانی می‌تواند به چشم صدمه بزند که مدت زمان حضور در محل تصاعد این بخارها طولانی باشد.

اولین اقدام پس از تماس مستقیم چشم با مواد شیمیایی، شست‌و‌شوی چشم با آب تمیز است. بدین شکل که چشم را در مدت زمان طولانی یعنی نیم ساعت تا یک ساعت به طور مرتب با آب بشویید تا مواد شیمیایی رقیق و از چشم خارج شوند. سپس سریعا به چشم پزشک مراجعه کنید تا از عفونی نشدن چشم مطمئن شوید.

علاوه بر شوینده‌ها، برخی وسایل آرایشی نیز حاوی مواد شیمیایی هستند که می‌توانند مشکلاتی برای این عضو مهم بدن به وجود بیاورند. در ادامه در مورد مشکلاتی که اسیدها و بازها می‌توانند به چشم وارد کنند برایتان توضیح داده‌ایم:

در وهله اول باید بدانید که آسیب‌های واردشده به چشم توسط بازها بسیار از شدیدتر از اسیدهاست. به این خاطر که بازها خاصیت نفوذی بیشتری دارند و با رخنه کردن به لایه‌های عمیق چشم، چشم را از درون دچار آسیب می‌کنند. ولی در مقابل اسید فقط به تخریب سطح چشم می‌پردازد.

  • اسید: به طور کلی مواد اسیدی سبب قرمزی و سوزش چشم‌ها می‌شوند اما خیلی راحت از سطح چشم شسته شده و از بین می‌روند.
  • باز (قلیا): مواد قلیایی تاثیرات منفی بسیار بیشتر و عمیق‌تری دارند اما ممکن است نمود ظاهری نداشته باشند. یعنی به سرعت اسید باعث درد و قرمزی چشم نمی‌شوند اما آسیب‌های واردشده از قلیا بسیار شدیدتر است. از جمله این مواد می‌توان به گرد گچ، شوینده‌های توالت یا شوینده اجاق گاز اشاره کرد.

اغلب این مواد به چشم پاشیده می‌شوند و آسیب می‌زنند اما گاهی هم ممکن است در اثر مالیدن دست آلوده به چنین موادی، وارد سطح چشم‌ها بشوند.

اگر مواد قلیایی یا اسیدی به چشم پاشیده شدند، فوری سر خود را زیر شیر آب بگیرید و به مدت ۱۵ دقیقه بگذارید آب روی صورت و چشم‌هایتان بریزید. یا به مدت ۱ ساعت به صورت ممتد آب به صورت بپاشید. تا همه مواد شیمیایی از چشم‌ها خارج شوند.

متورم شدن چشم‌ها

متورم شدن چشم‌ها، ورم پلک‌ها و التهاب چشم می‌تواند در نتیجه ضربه دیدن ظاهر شوند. مثلا در بازی فوتبال توپ به چشم شما اصابت کند. در چنین مواقعی بهترین و موثرترین روش درمان، استفاده از کیسه یخ است. کیسه یخ را روی چشمی که باد کرده و سیاه شده بگذارید و سپس به پزشک مراجعه کنید تا چشم‌ها را معاینه کند.

تنها راه پیشگیری از آسیب‌های چشمی ناشی از ضربه‌ها، احتیاط کردن است. ساده‌ترین آسیبی که به دنبال وارد شدن ضربه به چشم ایجاد می‌شود، معمولا به صورت خونریزی سطحی است که خون‌ریزی زیر ملتحمه نام دارد. این آسیب به درمان خاصی احتیاج ندارد.

البته ضربه‌های متوسط ممکن است موجب پارگی قرنیه شود. آب مروارید مادرزادی و همچنین ضربه‌های شدیدتر نیز می‌تواند موجب خونریزی داخلی زجاجیه و پارگی شبکیه و ایجاد ضایعاتی شود که دید افراد را به طور دائمی تهدید کند. در این صورت لازم است در صورت وارد شدن هرگونه ضربه به چشم‌ها، فرد سریع‌تر به بیمارستان مراجعه کند تا مورد معاینه قرار گیرد.

خونریزی چشم (خونریزی زیر ملتحمه)

زخم و آسیب چشم می‌تواند بسیار بدتر از آنچه دیده می‌شود باشد. از جمله باید به خونریزی چشم اشاره کرد که نوعی پارگی عروق (رگ خونی) ملتحمه و صلبیه چشم است. در این حالت سفیدی چشم (صلبیه ) پر از خون می‌شود.

باید بدانید در پارگی عروق چشم عوامل متعددی نقش دارند؛ ممکن است در اثر ضربه به چشم، افزایش فشار چشم، بیماری چشمی  اختلالات انعقادی خون (کمبود فاکتورهای انعقادی خون) و همچنین افزایش فشار خون ایجاد شود.

این خونریزی اغلب بدون درد است و روی بینایی فرد تاثیر منفی ندارد و در نتیجه به درمان خاصی هم نیاز ندارد زیرا خود به خود در عرض چند روز یا چندین هفته برطرف می‌شود.

اما به افرادی که به بیماری دیابت مبتلا هستند و یا فشار خون بالایی دارند، توصیه می کنیم که چشم‌های خود را از ضربه خوردن حفظ کنند و به صورت مرتب فشار و قند خون خود را کنترل کنند.

علت های ورم دور چشم و موثرین راه های درمان آن

ورم چشم چیست؟

عموما ورم پلک ها و چشم در صورت وجود هرگونه التهاب یا مایع اضافی در بافت پیوندی پیرامون چشم رخ می دهد که ممکن است دردناک یا بدون درد باشد و پلک های فوقانی یا تحتانی را در بر گیرد. همچنین یکی از مواردی که ممکن است برای هر شخصی اتفاق بیافتد ورم دور چشم است که معمولاً به آن پف چشم می گویند که باعث نگرانی خیلی ها از جمله خانم ها می شود.

ورم چشم یا پف چشم در بعضی افراد نگران کننده است و می تواند نشان دهنده یک بیماری باشد. برای مثال تیروئید چشمی یکی از علت ها و بیماری های ورم چشم است.

مهم ترین علت های ورم چشم و پف چشم و پلک

گل مژه

گل مژه یک عفونت غده در پلک است. رایج ترین نوع گل مژه غده اشکی را آلوده می کند که در رأس مژه قرار دارد. گل مژه گاهی درون پلک تشکیل می شود که به خاطر غده چربی است.

گل مژه اغلب با یک جوش قرمز، خارش و متورم شروع می شود. پس از گذشت چند ساعت یا چند روز، شروع به تغییر شکل می دهد. بعضی از آن ها سرسفید رنگی دارند.

آلرژی

اگر یک چشم خارش، قرمز همراه با تورم چشم باشد، علت می تواند نوعی از حساسیت چشمی باشد. گردوغبار، گرده گیاهان و دیگر آلرژی های معمول می توانند باعث آزار چشم شوند و منجر به واکنش آلرژیک چشمی شوند.

پرکاری تیروئید

چشم های متورم می تواند از اثرات جانبی یک تیروئید پر کار باشد که باعث ضخیم شدن چربی در اطراف چشم شده و باعث ایجاد پف چشم می شود .

گرمای بیش از حد

هوای سردی باعث می شود گرمای خانه را افزایش دهیم. می تواند باعث خشک شدن و بالا رفتن حساسیت چشم شود. به دلیل اینکه این گرما باعث خشک شدن غشای مخاطی چشم می شود و در نهایت باعث ضخیم تر شدن بافت چشم می شود. نتیجه همه این اتفاقات پف آلود شدن چشم است .

گریه

هنگامی که شما گریه می کنید چشمان شما سخت کار می کنند تا تولید اشک کنند. از آنجا که غدد چشم باید بیش از اندازه کار کند تا اشک تولید کند و این غدد اشک هایی را تولید می کنند که بیشتر از آب تشکیل شده تا نمک. تفاوت غلظت نمک بین اشک و بافت های اطرافشان باعث ایجاد تورم چشم می شود .

محصولات آرایشی و مراقبت پوست

وقتی فرآورده ‎ های آرایشی و مراقبت از پوست وارد چشم ‎ ها می ‎ شوند، می ‎ توانند باعث تحریک چشم ‎ ها و بافت اطراف آنها شوند، که این سبب بروز ورم، سرخی و آلودگی دردناک می ‎ شود . واکنش ‎ های آلرژیک نسبت به این فرآورده ها نیز می ‎ توانند محرک ورم پلک چشم شوند .

استفاده طولانی مدت از لنز تماسی

اگر لنز خود را زیاد در چشم نگه دارید، دچار پف چشم می شوید. لنز تماسی مثل یک پوشش برای چشم عمل می کند و مانع از رسیدن اکسیژن به چشم و تورم قرنیه می شود. اگر با لنز بخوابید، فشار بیشتری به چشم وارد و تورم را بدتر می کنید.

سلولیتیس چشمی

سلولیتیس (سلولیت) چشمی یک عفونت عمیق در بافت پلک چشم است. این عارضه می ‎ تواند به سرعت گسترش یابد و بسیار دردناک است. حتی بروز یک شکاف کوچک می ‎ تواند برای باکتری ‎ ها در مسیر تحریک ایجاد سلولیت چشمی کافی باشد

بلفاریت

برخی از مردم در مقایسه با دیگران مقدار بیشتری میکرب درون و اطراف چشم ‎ های خود دارند. این باکتری ‎ ها می ‎ توانند سبب بروز بلفاریت شوند .

مردم دچار بلفاریت ممکن است پلک ‎ های چشم روغنی و پوسته ‎ های شبه شوره در اطراف مژه ‎ های خود داشته باشند. برخی از افراد مبتلا به بلفاریت دچار التهاب دردناک پلک چشم می شوند.

خستگی

خستگی و کوفتگی می تواند باعث تورم چشم ها شود. نگه داشتن آب در طول شب هم می تواند به چشم ها آسیب بزند. این مورد می تواند باعث متورم شدن چشم ها در صبح شود. به خصوص اگر فرد خوب نخوابیده باشد.

بیماری چشم صورتی

اگر دچار عارضه چشم صورتی (ورم ملتحمه) شده اید، باید بدانید که عارضه ای فوق العاه مسری است و معمولا غشای مخاطی پوشش چشم ها را دچار تورم، ترشح و رنگ صورتی مایل به قرمز می کند .

مصرف زیاد سدیم

رابطه مصرف سدیم و پف چشم واضح و روشن است. سدیم باعث احتباس زیاد آب در بدن می شود و این احتباس دراطراف چشم ها نیز دیده می شود .

مصرف بالای الکل

مصرف زیاد الکل مشکلات زیادی در بر خواهد داشت. یکی از آنها ورم بدن است. بنابراین پف چشم نیز یکی از عوارض آن خواهد بود. الکل ترشح هورمون ضد ادرار (آنتی دیورتیک) را در بدن کاهش می دهد و موجب پف کردن می شود .

سالمندی

وقتی سنتان بالا می رود رسوبات چربی که از چشم محافظت می کنند شروع به شل شدن کرده و ایجاد پف زیر چشم می کنند. در سنین بالا بافت و ماهیچه های اطراف چشم نیز ضعیف شده و پف چشم را دو چندان می کند.

روز های نزدیک به عادت ماهانه

همانطور که می دانید یک هفته قبل از عادت ماهانه و روزهای اول که خون ریزی زیاد است، دچار تورم زیادی هستید. این تجمع آب می تواند روی چشم ها نیز تاثیر بگذارد .
این تورم به علت نوسانات هورمونی این دوره است، تغییرات استروژن و پروژسترون منجر به احتباس آب در بدن و در چشم ها می شود .

علت های شایع ورم چشم

پف زیر چشم می تواند دلایل زیادی باشد؛ از جمله کهولت سن و یا حتی وجود بیماری در بدن. آیا می دانید چه بیماری هایی باعث ایجاد پف زیر چشم می شود؟

بطور کلی هر یک از موارد زیر می تواند به تنهایی علت پف زیر چشم باشد:

  • مصرف بیش از حد نمک که باعث حبس مایعات در زیر پوست می شود.
  • آلرژی هایی که سبب التهاب و تورم می شوند.
  • مشکلات سینوسی
  • کمبود آب
  • خستگی و کمبود خواب
  • استرس و فشار عصبی
  • گریه کردن
  • کهولت سن
  • ویژگی های ارثی صورت
  • خستگی چشم ها

چه هنگام ورم چشم ها نشانه بیماری است؟

خوابیدن ورم پشت چشم با چای کیسه ای

پف آلود بودن چشم ها بطور غیر منتظره، گاهی اوقات نشان دهنده یک بیماری در شماست. به عنوان مثال افرادی که به بیماری تیروئید چشمی مبتلا هستند، تورم بافت ها و عضلات اطراف چشم شان بیشتر است. همچنین چشم های برجسته می توانند نشانه ای از بیماری تیروئید چشمی باشد که به بیماری گریوس معروف است.

آلرژی های چشمی وابسته به شرایط محیطی، مانند تب یونجه، می توانند باعث تورم چشم ها شوند. انواع دیگر آلرژی ها مانند واکنش به برخی غذا ها یا مواد شیمیایی باعث تورم پلک ها می شوند.

در طی یک واکنش آلرژیک، برخی از سلول های بدن، ماده ای شیمیایی بنام آنتی هیستامین آزاد می کنند که اثرات نامطلوب زیادی را بر روی بافت های بدن، به جا می گذارد از جمله نشت مایع از رگ های خونی. این مایعات در بافت های اطراف به دام افتاده و باعث ایجاد ورم می شوند.

چشم های پف کرده و حلقه های تیره دور چشم، ممکن است بر اثر یک نوع عفونت چشمی باشد که در آن چشم ها بر اثر آلوده شدن با ویروس، قرمز می شوند. این چشم های متورم ناشی از التهاب، همراه با عفونت هستند که بطور مستقیم بر روی پلک ها تاثیر می گذارند.

همچنین چشم های خشک نیز می توانند پف آلود و متورم شوند. بیماری های سیستماتیک از جمله نارسایی کلیه می تواند منجر به ورم کل بدن از جمله چشم ها شود.

برخی از روش های کاهش ورم دور چشم

  • از مصرف نمک اضافی به ویژه در وعده شام خودداری کنید. نمک سبب جمع شدن آب در بدن، به ویژه در ناحیه صورت می شود.
  • در اولین فرصت برای درمان آلرژی اقدام کنید. آلرژی، سرماخوردگی و عفونت سینوزیت از مهمترین دلایل تورم اطراف چشم است .
  • موقعیت خوابیدن یکی از دلایل تورم اطراف چشم است. سعی کنید روی صورت نخوابید .
  • قبل از خوابیدن تمام مواد آرایشی را از روی صورت پاک کنید .
  • چشمان را در برابر اشعه ماورابنفش خورشید محافظت کنید. استفاده از کلاه و عینک در آفتاب ضروری است .
  • از کرم دور چشم مناسب سنتان استفاده کنید .
  • سیگار نکشید، سیگار یکی از مهمترین دلایل خشکی و تضعیف پوست، به ویژه در ناحیه صورت است .
  • به چشم خود استراحت دهید، بستن چشم و قرار دادن کمپرس سرد مانند برش خیار و قاشق سرد و چای کیسه ای خنک، به کاهش پف دور چشم کمک می کند
  • مواد حساسیت زا را از چشم دور کنید. ممکن تورم چشم به دلیل استفاده از لوازم آرایشی، رنگ مو یا کرم خاصی باشد که استفاده می کنید، این موارد را شناسایی کنید و از آن ها اجتناب کنید .
  • از تماس دست آلوده با چشم خودداری کنید .
  • خواب کافی داشته باشید
  • رژیم غذایی سالم و متعادلی داشته باشید
  • موقعیت مناسب سر هنگام خواب
  • خوردن آب کافی در طول روز
  • کمپرس پوست اطراف چشم با یخ یا یک محلول قابض
  • قرار دادن سیب زمینی روی پف چشم
  • استفاده از کمپرس آب یخ هنگامی که پلک ها ورم دارند
  • استفاده از برش های خیار یا چای کیسه ای سرد بر روی چشم های بسته

علت ایجاد التهاب عصب بینایی چشم

اصطلاح نوریت اپتیک به عنوان التهاب عصب بینایی چشم تعریف می شود. این اختلال یکی از دلایل اصلی از دست دادن بینایی است. نوریت اپتیک همچنین با درد حاد همراه است زمانی که چشم حرکت می کند.

به غیر از دو علامت اصلی که در بالا ذکر شد، نشانه های بیش تری نیز وجود دارد. این اختلال همچنین ممکن است با سردرد، تهوع، تب، کاهش بینایی محیطی و اختلال بینایی تشخیص رنگ همراه باشد .

مصرف الکل همراه با برخی از کمبودهای مواد مغذی می تواند نوریت اپتیک را ایجاد کند. عواملی مانند کمبود ویتامین B 12 نیز می توانند خطر ابتلا به نوریت اپتیک (التهاب عصب بینایی) را افزایش دهند. سیگار نیز شانس بروز این اختلال را افزایش می دهد.

این اختلال اغلب در اثر سموم و اسیدهای زیادی که در خون و سایر مایعات بدن وجود دارد، ایجاد می شود. التهاب عصب بینایی همچنین می تواند ناشی از عفونت های ویروسی، قارچی یا باکتریایی مانند سرخک، آبله مرغان، اوریون و برخی از این بیماری ها باشد.

علاوه بر این، نوریت اپتیک ممکن است به علت آسیب ناشی از یک نیروی خارجی و تروما ایجاد شود. عوامل دیگری که در بروز این اختلال نقش دارند، عبارتند از دررفتگی استخوان صورت، فشار سنگین بر عصب، عادات غذایی نادرست و چندین بیماری ژنتیکی .

تیروئید چشمی از علت های ورم چشم

ابتلا به بیماری تیروئید چشم باعث می شود که بافت های چربی و عضلات داخل حفره چشم (اوربیت) ملتهب و متورم بشود و در نتیجه کره چشم بیرون بزند و حرکت چشم مختل شود.

موارد شدید تیروئید چشمی به دید نیز آسیب می بیند. تیروئید چشمی معمولاً، اما نه همیشه، همراه با پرکاری تیروئید است و عموماً از یکی از دلایل اصلی پرکاری تیروئید، یعنی بیماری گریوز نشأت می گیرد .

از آنجایی که فضای داخل حفره چشم محدود است، متورم شدن بافت ها باعث بیرون زدگی چشم می شود. بیرون زدگی معمولاً خفیف است، اما در موارد شدید کره چشم آن قدر بیرون می زند که چشم به خوبی بسته نمی شود و پلک پایین نمی آید.

به این ترتیب بخش شفاف جلوی چشم، یعنی قرنیه خشک و بدون محافظ می شود. کره چشم نیز به دلیل نقص عملکرد عضله های کنترل کننده نمی تواند به راحتی حرکت کند. چنانچه بیماری بسیار شدید باشد، عصب متصل کننده کره چشم به مغز تحت فشار قرار می گیرد و آسیب می بیند. بیماری تیروئید چشمی یک فاز فعال دارد که با التهاب و ورم همراه است و پس از آن مرحله التیام شروع می شود .

علت تیروئید چشمی

بیماری تیروئید چشمی یک بیماری خودایمنی است که در اکثر موارد همراه با پرکاری تیروئید است. سیستم ایمنی بدن معمولاً پروتئین های کوچکی موسوم به پادتن را برای حمله به میکروب ها (برای مثال باکتری ها) تولید می کند.

سیستم ایمنی در صورت ابتلا به بیماری خودایمنی پادتن هایی را برای مقابله با بافت های خود بدن تولید می کند. در بیماری تیروئید چشمی پادتن ها به بافت های اطراف چشم حمله می کنند. دلیل بروز چنین نقصی مشخص نیست. برخی افراد مستعد ابتلا به بیماری های خودایمنی هستند .

درمان تیروئید چشمی

در مراحل اولیه گاهی توضیحاتی درباره تغییر سبک زندگی به بیمار داده می شود و به کمک قطره ها، پمادها و ژل ها کار درمان صورت می گیرد.

زمانی که بیماری پیشرفت می کند و به مراحل شدیدتر راه می یابد هم به استفاده از داروهای ضدالتهابی و ضدایمنی نیاز داریم که براساس تجویز پزشک باید آنها را مصرف کرد. گاهی هم به تزریق داروها با دوزهای بالاتر نیاز داریم و در بعضی از موارد هم انجام عمل جراحی برای بیمار ضروری می شود.

جراحی این بیماران فقط در دو صورت باید انجام بگیرد، یکی از موارد جراحی این است که به هر دلیلی دید بیمار تغییر کند. بنابراین زمانی که چشم به شدت بیرون زده، قرنیه زخم شده یا فشار زیادی روی عصب بینایی است صرف نظر از این که بیمار در چه مرحله ای قرار دارد باید عمل جراحی برایش انجام شود.

از بین بردن چروک دور چشم‌ ها و جوانسازی صورت با یک ماساژ ژاپنی ساده

چشم‌ها راز زیادی از وجود انسان را برملا می‌کنند؛ از مسایل روحی و احساسات گرفته تا سن و سال فرد.

با نگاه کردن به چشم یک نفر می‌توانید چروک‌های ریز اطراف آن را ببینید و حدس بزنید که او در چه محدوده سنی است. هر چه سن بالاتر می‌رود، چروک‌ها بیشتر و عمیق‌تر می‌شوند. اما می‌توان این روند را به تاخیر انداخت و برای مدت زمان طولانی‌تر جوان و با طراوت به نظر رسید.

یکی از راهکارهای از بین بردن چروک این امر ماساژ دادن چشم و پلک و محیط اطراف آن است. ما در این مطلب، یک ماساژ ژاپنی موسوم به Shiatsu را برایتان انتخاب کرده‌ایم. شیاتسو علاوه بر اینکه ساده است، به زمان بسیار کوتاهی هم نیاز دارد اما اثرات آن معجزه‌آساست.

بیشتر زنان ژاپنی این ماساژ را در خانه انجام می‌دهند و به همین خاطر است که اغلب پوست‌های بسیار جوان و شاداب دارند.

اگر هر روز ۵ دقیقه ماساژ شیاتسو را انجام دهید، پس از چند هفته تاثیر آن را روی چشم‌های خود مشاهده خواهید کرد.

ماساژ شیاتسو چیست؟

شیاتسو از ترکیب دو کلمه ژاپنی ساخته شده است: معنی این دو کلمه «فشار» و «انگشت» است.

در اوایل قرن بیستم میلادی، فردی به نام توکوجیرو نامیکوشی این روش را ابداع کرد. این ماساژ بر اساس علم آناتومی تبتی طراحی شده است که از آن برای درمان ورم مفاصل استفاده می‌شود.

جامعه پزشکان کشور ژاپن این روش سنتی را تایید کرده‌اند و از این رو بسیاری از زنان این سرزمین به انجام آن مبادرت می‌ورزند. سالن‌های مراقبت پوست و زیبایی متعددی در کشور ژاپن این ماساژ را به مشتری‌های خود ارائه می‌دهند.

ماساژ شیاتسو چگونه عمل می‌کند؟

روی صورت و بدن انسان نقاط مخصوصی وجود دارد که با فشار دادن آنها می‌توان به جریان هر چه بهتر خون و لنف‌ها کمک کرد. این فشارها همچنین سبب افزایش سرعت سوخت‌وساز بافت‌ها می‌شود و اثرات مثبتی از خود بر جای می‌گذارد. این تحریکات بیرونی سبب می‌شود تا سیستم جوانسازی بدن تحریک شده و بیشتر از قبل فعالیت پیدا کند.

توجه داشته باشید که در ماساژ شیاتسو نباید یک منطقه یا محدوده را فشار دهید، بلکه فقط باید «یک نقطه» را فشار دهید. ماساژ منطقه‌ای باید توسط یک متخصص صورت بگیرد نه فرد مبتدی. همچنین حواستان باشد که میزان فشار نباید خیلی زیاد باشد که درد زیادی از خود به جا بگذارد. همین که فشار را حس کنید، کافیست.

نتیجه ماساژ فضای اطراف چشم‌ها موارد زیر است:

  • تقویت ماهیچه‌های چشم و اطراف آن
  • کم کردن چروک‌ها
  • افزایش میزان کشسانی پوست با تحریک غدد تولیدکننده کلاژن و الاستین
  • متعادل سازی میزان تولید چربی در پوست

۱- بالا بردن ابروها

  • نقطه فشار: ابتدا، انتهای و وسط ابروها
  • مدت زمان: ۷ ثانیه

انگشت‌های اشاره، میانی و انگشت حلقه را روی این سه نقطه بگذارید و فشار بدهید. سپس ابروها را به سمت بالا خیلی آرام ماساژ دهید.

۲- از بین بردن چروک انتهای چشم‌ها

  • نقطه فشار: نقطه انتهایی چشم‌ها
  • مدت زمان: ۳ ثانیه / ۳ بار تکرار

انگشت اشاره خود را روی نقطه مشخص شده در عکس بگذارید، کمی آن را گرم کنید و سپس فشار دهید. رها کنید، دوباره فشار دهید. این کار را سه مرتبه تکرار کنید. بعد از آن می‌توانید با کمک انگشت خود خیلی آرام ماهیچه‌های اطراف چشم را به سمت شقیقه‌ها بکشید. حواستان باشد که پوست را نکشید و حتما ماهیچه‌ها را بکشید.

۳- از بین بردن پف زیر چشم‌ها

  • نقطه فشار: بخش داخلی چشم‌ها؛ فاصله بین چشم و بینی
  • مدت زمان: ۳ ثانیه / ۳ بار تکرار

انگشت اشاره خود را روی بخش داخلی چشم‌ها بگذارید، یک حرکت عمودی انجام دهید به طوری که باعث کشیدگی یا حرکت پوست نشود. همچنین می‌توانید با کمک انگشت‌های اشاره و میانی، نقاط ابتدایی و انتهایی چشم‌ها را به طور همزمان فشار دهید.

۴- از بین بردن چروک‌های بین دو ابرو 

  • نقطه فشار: نقطه بین دو ابرو (چشم سوم)
  • مدت زمان: ۵ تا ۷ ثانیه / دو بار تکرار

انگشت‌های اشاره، میانی و حلقه را به هم بچسبانید و سه نقطه در فاصله بین دو ابرو را فشار دهید. (با کف انگشتان نه ناخن‌ها)

۵- جوان‌سازی محیط زیر چشم‌ها

  • نقطه فشار: زیر چشم‌ها روی استخوان
  • مدت زمان: ۱ ثانیه /  دو بار تکرار

انگشت‌های اشاره، میانی و حلقه را به هم بچسبانید و روی نقاطی که در عکس مشخص شده فشار دهید. مراقب باشید که این فشار نباید خیلی زیاد باشد که دردتان بیاید.

همه تمریناتی که در بالا نوشتیم را می‌توانید پشت سر هم یا جداگانه انجام دهید. اما توصیه می‌کنیم هر روز کمتر از ۵ دقیقه را به رسیدگی به ظاهر خود اختصاص دهید. با ماساژ Shiatsu می‌توانید روند پیری و چروک شدن چشم‌ها و محیط اطراف آن را به تاخیر بیندازید.

چگونه عوارض چشمی دیابت را کم کنیم؟

بررسی‌ها نشان می‌دهد ۲۵ درصد از مبتلایان به دیابت در ایران، دچار کم بینایی هستند. جالب آن که شایع‌‌ترین علت کم‌بینایی در سنین ۲۰ تا ۶۴ سالگی دیابت است.

عوارض چشمی بیماری قند می‌تواند به آسیب عروق خونی شبکیه منجر شود که در اصطلاح رتینوپاتی دیابتی خوانده می‌شود‌.

همچنین ورم مرکز بینایی چشم (ماکولا)، خونریزی‌های متعدد در شبکیه و زجاجیه چشم بر اثر دیابت از عوارض جدی چشمی است که اگر بموقع درمان نشود، به کم بینایی یا نابینایی دائمی منجر می‌شود.

دکتر مهدی مدرس‌زاده، رئیس انجمن شبکیه و زجاجیه ایران با توجه به شیوع بیماری دیابت در ایران و ضرورت پیشگیری و کنترل این بیماری برای جلوگیری از بروز عوارض ناشی از آن می‌گوید: دیابت قابل پیشگیری و کنترل است و افراد دیابتی با انجام فعالیت فیزیکی و رژیم غذایی مناسب، علاوه بر این که بیماری خود را کنترل می‌کنند، می‌توانند از بروز اختلال در بینایی چشم خود جلوگیری کنند.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران می‌افزاید: اگر بیماری قند کنترل نشود، در طول زمان بافت‌های غیرطبیعی در شبکیه چشم به وجود می‌آید که با ایجاد تورم در شبکیه، دید چشم را کاهش می‌دهد.

آسیب شبکیه چشم با قند بالا

به گفته این متخصص، افراد مبتلا به دیابت باید از بروز عوارض چشمی که بیماری دیابت در آنها ایجاد خواهد کرد، پیشگیری کنند و تحت کنترل باشند؛ چرا که بی‌توجهی به کنترل و درمان دیابت بتدریج با آسیب‌های بافتی زیادی همراه است که یکی از مهم‌‌ترین آنها آسیب به شبکیه چشم است.

وی تاکید می‌کند: ازجمله مشکلاتی که در دیابتی‌ها شیوع می‌یابد، رسوب ذرات چربی روی شبکیه، انسداد عروق شبکیه، پارگی و خونریزی رگ‌ها، ایجاد عروق غیرعادی در عصب بینایی و در نهایت ایجاد تورم در شبکیه و کاهش دید بیمار است.

اختلال بینایی تا کوری کامل

قند خون بالا باعث می‌شود مویرگ‌های شبکیه آسیب ببیند و در نتیجه ورم شبکیه اتفاق بیفتد که باعث کم شدن قدرت بینایی فرد می‌شود.

به گفته دکتر مدرس‌زاده، اگر بیماری قند کنترل نشود بتدریج موجب می‌شود مویرگ‌های طبیعی در شبکیه به وجود آید که باعث ایجاد بافت‌های فیبرو اسکولر روی شبکیه می‌شود، آن را از جای خود جدا می‌کند و دید چشم را بشدت کاهش می‌دهد.

وی می‌افزاید‌: البته سن بیمار،هنگام تشخیص بیماری و مدت زمانی که فرد دچار بیماری است در به وجود آوردن آسیب شبکیه و شدت آن اثر دارد. بی‌شک، هر چه طول بیماری دیابت بیشتر باشد، احتمال آسیب به شبکیه چشم بیشتر و شدت آن زیادتر می‌شود. در واقع، تشدید آثار دیابت در شبکیه منجر به بسته شدن مویرگ‌های چشم می‌شود و در نتیجه خون به شبکیه نمی‌رسد که در نتیجه آن عروق غیرعادی در شبکیه ظاهر می‌شود و این عروق نابجا بافت‌های غیرعادی ایجاد می‌کنند که شبکیه را تحت کشش قرار داده و از جای خود جدا می‌کنند. در این صورت، درمان باید با عمل جراحی صورت گیرد که البته بینایی فرد کامل نخواهد بود.

دیابت نوع دو ، در خطر بیشتر

شکی وجود ندارد علائم دیابت و از‌جمله عوارض چشمی در دیابت نوع یک شدیدتر است‌. اما نکته مهم آن است که در دیابت نوع یک، چه از نظر سیستمیک و چه بدنی، عوارض بیماری زودتر بروز می‌یابد و بیمارنسبت به کنترل و پیشگیری و درمان این عوارض سریع‌تر اقدام می‌کند.

رئیس انجمن شبکیه و زجاجیه ایران با بیان این مطالب تاکید می‌کند: اما در دیابت نوع دو، بیشتر بیماران تا مدتی نمی‌دانند بیماری قند دارند و بعد از تاثیر روی اندام‌هایشان به پزشک مراجعه می‌کنند. بی‌شک، دیابتی‌های نوع یک باید از وقتی متوجه ابتلا به این بیماری می‌ شوند از نظر چشمی معاینه شوند و در صورت عدم ابتلا به این عارضه نیز سالی یکبار معاینه شوند.

وی می‌افزاید: اما در دیابت نوع دو معمولا ابتلا به عوارض چشمی در صورت عدم کنترل بیماری، هفت یا هشت سال بعد از ابتلا اتفاق می‌افتد. پس کنترل عوارض باید با تشخیص پزشک طی فواصل زمانی مشخصی انجام شود.

عوارضی که باید جدی بگیرید

به گفته دکتر مدرس‌زاده، کاهش بینایی بدون درد از مهم‌‌ترین نشانه‌های دیابت چشمی است. البته گاهی در دیابت پیشرفته وقتی فشار چشم بالا برود درد هم ممکن است ایجاد شود. ناگفته نماند در دیابت نوع یک، پر نوشی، پر خوری و پر ادراری حتی پیش از علائم چشمی وجود دارد. اما بعد از گذشت دو سال از ابتلا به دیابت نوع دو، بیمار باید از نظر چشمی نیز تحت معاینه قرار بگیرد.

اول پیشگیری و بعد درمان

به گفته این متخصص، تنها راه پیشگیری از بروز عوارض چشمی بیماری قند، کنترل دیابت است که با داشتن فعالیت بدنی منظم، رژیم غذایی صحیح و کنترل قند با داروی خوراکی و در صورت نیاز، انسولین تزریقی ممکن است. فراموش نکنید علائم چشمی دیابت فقط به دلیل بالا بودن قند خون بروز می‌یابد.

دکتر مدرس‌زاده با اشاره به این مطالب به درمان موفق عوارض چشمی دیابت اشاره کرده و می‌افزاید: بسته به نوع عارضه چشمی، اگر بیمار در مراحل اولیه ابتلا مراجعه کند و اگر فقط ورم شبکیه اتفاق افتاده باشد و عروق شبکیه بسته نشده باشد، کنترل عوارض چشمی و پیشگیری از آسیب به بینایی بیمار ممکن است. در واقع، دو سوم بیماران با لیزر درمانی و تزریق داروی خاصی داخل عروق چشم درمان می‌شوند. اما اگر رگ‌های عروق شبکیه تحت تاثیر دیابت بسته شوند، معالجه کامل بیمار مشکل و به حفظ دید موجود معطوف می‌شود. اگر عوارض چشمی دیابت بموقع تشخیص داده شده و درمان شود، بیش از ۹۰ درصد از بیماران می‌توانند از خطر نابینایی نجات یابند.

روشی موثر برای عوارض خطرناک چشمی دیابت

در مراحل اولیه دیابت، عروق خونی شبکیه ضخیم و تنگ و پیچ خورده می‌شود. همچنین از دیواره آنها پلاسما نشت می‌کند که باعث تاری دید می‌شود. اما در مراحل پیشرفته‌تر بیماری بر اثر برآورده نشدن نیازهای غذایی و اکسیژن سلول‌های بینایی در شبکیه رگسازی شروع می‌شود. رگ‌های جدید بسیار شکننده هستند، درون چشم خونریزی می‌کنند، باعث کندگی شبکیه می‌شوند و در نهایت آسیب جدی به بینایی و کوری را باعث می‌شوند.

وقتی این مشکل برای چشم ایجاد می‌شود، عمل ویترکتومی انجام می‌شود که در این عمل، بافت‌ها برداشته و شبکیه به جای اول خود متصل می‌شود. در واقع، متخصصان ایرانی با به‌کارگیری روش جدید ویترکتومی موفق به درمان عوارض بدخیم چشمی دیابت شده‌اند.

لیزر درمانی و کنترل عوارض چشمی

لیزردرمانی یکی از اصلی‌‌ترین درمان‌های عوارض چشمی بیماری قند است. از لیزر هم در مرحله نخست بیماری یعنی در رتینوپاتی زمینه‌ای در صورتی که تورم مرکز بینایی وجود داشته باشد، استفاده می‌شود و هم در مرحله دوم که رتینوپاتی پیشرونده است، به صورت فراگیر استفاده می‌شود.

اما باید توجه داشت لیزردرمانی در درمان عوارض چشمی بیماری قند باعث کنترل بیماری می‌شود، اما معمولا بینایی از دست رفته را نمی‌توان برگرداند. حتی لیزردرمانی در بیماری قند تا حدودی موجب کاهش دید محیطی، کاهش قدرت تطابق، کاهش دید شب و کاهش تمایز رنگ‌ها می‌شود.

۱۰ اشتباه رایج در کشیدن خط چشم و راهکارهای رفع آن ها

خط چشم کشیدن مهارت زیادی می خواهد، زیرا باید با دقت کامل، خطوطی صاف و نازک را در پشت چشم های خود کشیده و مطمئن شوید که با هم تناسب و تقارن دارند.

اما فارغ از این موارد، برخی از خانم ها از اصول کشیدن درست خط چشم آگاه نیستند و به جای اینکه موجب زیبایی بیشتر چشمان خود شوند، برعکس عمل کرده و آرایششان را خراب می کنند. برای پیشگیری از چنین مشکلی، پیشنهاد می کنیم راهنمای تصویری زیر را مشاهده کرده و با اشتباهات رایج خط چشم کشیدن آشنا شوید.

همراهمان باشید.

تیز نبودن نوک مداد چشم

مداد چشم را باید در هر بار استفاده بتراشید تا نوک آن تیز بشود. تیز بودن نوک مداد باعث می شود تا خط چشمی صاف و بدون هیچ گونه اشکال را پشت پلک خود بکشید.

کشیدن مداد رنگی در زیر چشم

یکی از اشتباهات رایج در میان خانم ها این است که مدادهای رنگی چشم را در پلک پائین هم می کشند. باید بدانید این کار باعث می شود تا آرایش غلیظ تر دیده شود و جذابیتی هم ندارد. کارشناسان میک آپ در این رابطه بیان داشته اند که استفاده از مداد رنگی در زیر چشم فقط در مهمانی های خاص و موضوع-محور مناسب هستند.

نامتقاران بودن دنباله خط چشم ها

متقارن بودن خط چشم ها لازمه زیبایی آن هاست، اگر در این کار مهارت کافی ندارید، تنها چاره ی آن این است که زیاد تمرین کنید و مدل های زیادی پشت چشم خود بکشید تا نمونه مناسب تر را نیز پیدا کنید.

کشیدن خط چشم مایع در زیر چشم

باید بدانید که خط چشم های مایع را وقتی زیر چشم خود می کشید، احتمال پخش شدن آن در زیر پلک زیاد است. به همین منظور از این خط چشم ها برای بالای چشم و از مداد برای زیر چشم استفاده کنید.

خط چشم های قابل شست و شو

خط چشم هایی که ضدآب نیستند، اگر در  زیر چشم کشیده شوند، خیلی زود پخش می شوند. به همین خاطر، بهتر است همیشه یک گوش پاک کن همراه خود داشته باشید تا در صورت ریختن خط چشم، بتوانید به راحتی آن را درست کنید.

فاصله بین مژه ها و خط چشم

همین جزئیات ریز می تواند موجب زشت شدن آرایش شوند. اگر بین مژه ها و خط چشم فضای خالی وجود داشته باشد، چشم ها بد دیده خواهند شد. به همین خاطر بسیار مهم است که این خط را درست در محل رویش مژه ها بکشید و به طور کامل آن را پر کنید.

بی نظم بودن دنباله خط چشم

دنباله خط چشم باید تیز، تمیز و صاف باشد. هر گونه ضخامت بی مورد یا بالا و پایین شدن این خط، باعث زشت و شلخته دیده شدن چشم ها خواهد شد.

کشیدن پلک به سمت بالا

بعضی ها عادت دارند هنگام کشیدن خط چشم، پلک خود را با انگشتان دست بالا نگه می دارند، اما نتیجه این کار، ترسیم خط ضخیم و بی نظم می شود. برای داشتن یک خط چشم نازک و مرتب، بدون هیچ حرکت اضافه ای خط را در پشت پلک بکشید.

مداد کشیدن در داخل چشم

این کار فقط زمانی زیبا به نظر می رسد که شما چشم های درشتی داشته باشید، در غیر این صورت موجب کوچک تر دیده شدن چشم ها خواهد شد.

محو کردن خط چشم پایین

اینکه مدادی که در زیر چشم می کشید را محو کنید، بسیار خوب است. اما توجه داشته باشید که قلم موی شما خیلی پهن نباشد تا باعث سیاه شدن زیر چشم ها نشود.

۳ روش تشخیص عینک پلاریزه

امروزه کسانی که به سلامت چشم خود بیشتر اهمیت می‌دهند برای مراقبت از چشم خود از عینک های آفتابی استفاده می‌کنند. البته انتخاب عینک مناسب هم بسیار مهم است؛ عینکی که از چشمان شما در برابر اشعه‌های مضر آفتاب حفاظت می‌کند باید فاکتورهای لازم مثل داشتن حفاظت ٪۱۰۰ در برابر اشعه فرابنفش، پلاریزه بودن و … را داشته باشد. در این مقاله در مورد ۳ روش تشخیص عینک پلاریزه و ۷ اصل مهم که باید در هنگام خرید عینک آفتابی رعایت کرد، صحبت خواهیم کرد.

عینک آفتابی یکی از وسایل ضروری است. همه‌ی ما در ساعات مختلف روز از خانه خارج می‌شویم و گاهی مجبوریم ساعت‌ها زیر اشعه‌های مضر آفتاب سر کنیم. در واقع همواره در معرض تابش مستقیم اشعه‌هایUV هستیم. نیازی به توضیح نیست که در مقابل این اشعه‌ی مضر باید از پوست خود مراقبت کنید، ولی شاید فراموش کنید که چشمان شما نیز به اندازه‌ی پوست‌تان درمعرض آسیب قرار دارند و باید فکری برای حفاظت از آنها بکنید.

عینک آفتابی مهم‌ترین وسیله برای حفاظت از چشمان شما در برابر اشعه‌های مضر است. در انتخاب عینک آفتابی، باید به موارد بسیار زیادی دقت کنید و فقط ظاهر آن را در نظر نگیرید. در واقع عینک آفتابی، مثل کرم ضد آفتاب برای پوست است. بیش از زیبایی، باید به کیفیت و اصالت آن دقت کنید.

چطور عینک پلاریزه را تشخیص دهیم؟

برای تشخیص عینک پلاریزه سه روش وجود دارد: تست‌کردن روی سطح بازتابنده، مقایسه‌کردن دو عینک، استفاده از صفحه نمایش کامپیوتر. عینک‌های پلاریزه، بسیار محبوب هستند.

ویژگی این عینک‌ها این است که علاوه‌بر حفاظت از چشم در برابر آفتاب، تاب اشعه‌ها را کاهش می‌دهند. البته نسبت به عینک‌های معمولی، قیمت بیشتری دارند، بنابراین باید موقع خرید دقت کنید که بابت هزینه‌ای که می‌پردازید، حتما عینک پلاریزه خریده باشید.

در ادامه، سه روش را برای تشخیص عینک پلاریزه از عینک معمولی معرفی می‌کنیم.

روش اول: تست‌کردن عینک روی یک سطح بازتابنده

یک سطح بازتابنده‌ای را پیدا کنید که زمان تابیدن نور، تابش خیره‌کننده ایجاد کند. برای این کار می‌توانید از آینه یا سایر سطوح تخت و براق استفاده کنید.

اطمینان حاصل کنید که تابش حاصل از این سطوح، حتی از فاصله‌ی ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متری هم قابل دیدن باشد. برای تابش نور روی سطوح می‌توانید فلاش گوشی خود را روشن کنید یا با چراغ‌قوه روی آن نوری بتابانید.

عینک آفتابی را در فاصله‌ی ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متری در مقابل چشمان خود بگیرید. باید قادر باشید که سطح را از طریق یکی از عدسی‌ها در یک زمان، ببینید.

بسته به اندازه‌ی عدسی عینک، ممکن است لازم باشد که آن را کمی به چشمان خود نزدیک‌تر کنید. عینک را به طرف بالا و ۶۰ درجه بچرخانید.

عینک شما باید در زاویه‌ای قرار بگیرد که یکی از عدسی‌ها کمی بالاتر از دیگری قرار داشته باشد. از آنجایی که عینک‌های آفتابی در یک جهت خاص، پلاریزه می‌شوند، چرخاندن عینک، پولاریزاسیون را مؤثرتر می‌کند.

با توجه به نحوه‌ی تابش نور به سطح براق، ممکن است نیاز باشد که زاویه‌ی چرخش عینک را برای دیدن تغییرات قابل توجه، کمی تغییر دهید.

از طریق عدسی‌ها به صفحه نگاه کنید و میزان تابش را بسنجید. اگر عینک شما پلاریزه باشد، به وضوح متوجه خواهید شد که انعکاس نور از سطح براق، کاهش می‌یابد و حذف می‌شود.

وقتی از طریق یکی از عدسی‌ها به سطح نگاه می‌کنید، تصویر، تیره است و تابشی اندک یا هیچ‌گونه تابشی مشاهده نمی‌شود؛ ولی هنوز هم به نظر می‌رسد که نوری از سطح می‌تابد.

اگر هنوز هم به تأثیر عینک در کاهش تابش نور اطمینان ندارید، چند بار عینک را از مقابل چشمانتان کنار ببرید تا تفاوت حضور و عدم حضور عینک را متوجه شوید.

روش دوم: مقایسه‌ی دو عینک

عینکی را که از پلاریزه‌بودن آن اطمینان دارید، در نظر بگیرید. برای مثال می‌توانید عینک پلاریزه‌ای که از قبل داشتید، همراه ببرید یا در فروشگاه، از عینک‌های پلاریزه‌ی دیگر استفاده کنید. این مقایسه فقط زمانی قابل انجام است که عینک دوم حتما پلاریزه باشد.

عینک پلاریزه را دورتر و عینک مورد نظر را در مقابل آن قرار دهید. عدسی‌های هر دو عینک را در مقابل چشمان خود تراز کنید. عدسی‌ها باید ۲٫۵ تا ۵ سانتیمتر از هم فاصله داشته باشند. عینکی که می‌خواهید پلاریزه‌بودن آن را تشخیص دهید، باید به شما نزدیک‌تر باشد و عینک پلاریزه، باید دورتر قرار بگیرد.

حواستان باشد که لنزها باهم تماس نداشته باشند، چون ممکن است باعث ایجاد خراش روی شیشه عینک شود. برای اینکه نتیجه‌ی بهتری بگیرید، عینک‌ها را در مقابل نور امتحان کنید. با این کار، مقایسه‌کردن راحت‌تر می‌شود، به خصوص اگر برای اولین بار است که قصد دارید چنین کاری انجام دهید. تابش نور، نتیجه‌ی کار را واضح‌تر می‌کند.

می‌توانید از نور طبیعی برای این کار استفاده کنید؛ برای مثال نوری که از پنجره می‌تابد یا با چراغ قوه و فلاش گوشی، نور مصنوعی ایجاد کنید. عینکی که قرار است پلاریزه‌بودن آن را تشخیص دهید، ۶۰ درجه بچرخانید. یکی از لنزها باید مورب باشد و عینک پلاریزه باید در جایگاه خود ثابت بماند. درواقع فقط یکی از لنزهای عینک، هم‌راستا با لنز عینک پلاریزه قرار می‌گیرد.

فرقی نمی‌کند که عینک را به کدام طرف بچرخانید، ولی حتما هر دو شیشه‌ی عینک را محکم بگیرید که تکان نخورد. به قسمتی که لنز دو عینک هم راستا با هم قرار دارند، نگاه کنید.

این بخش باید تیره‌تر از لنزی باشد که در مقابل عدسی عینک پلاریزه قرار ندارد. اگر هر دو عینک پلاریزه باشند، این قسمت تاریک‌تر از زمانی است که مستقیم به آنها نگاه می‌کنید.

اگر عینک مورد نظر پلاریزه نباشد، تفاوتی در رنگ آنها (عدسی مقابل عینک پلاریزه و عدسی که عینک پلاریزه درمقابل آن قرار ندارد) مشاهده نمی‌کنید.

روش سوم: استفاده از صفحه‌ی نمایش کامپیوتر

صفحه کامپیوتر خود را روشن کنید و میزان روشنایی آن را در بیشترین حالت قرار دهید. بیشتر وسایل الکترونیکی، فناوری ضد تابش مشابه عینک‌های پلاریزه دارند. پلاریزه‌بودن عینک را می‌توانید با نگاه‌کردن به صفحه، امتحان کنید. یک صفحه‌ی سفید باز کنید؛ چون روشنایی بیشتر، نتیجه‌ی تست را بهتر نشان می‌دهد.

عینک مورد نظر را به چشم بزنید. وقتی جلوی کامپیوتر قرار گرفتید، مثل همیشه عینک آفتابی مورد نظر را به چشم بزنید. درست در مقابل صفحه‌ی نمایش بنشینید. اگر صفحه‌ی نمایش دقیقا جلوی چشم‌های شما قرار ندارد، می‌توانید آن را بالاتر بیاورید تا درست در راستای چشم قرار بگیرد.

همین‌طور که در مقابل صفحه نمایش نشسته‌اید، سر خود را ۶۰ درجه به طرف راست یا چپ کج کنید. یعنی درعین‌حال که در مقابل صفحه نمایش قرار دارید، بخش بالایی سر را به طرف راست یا چپ بدن کج کنید. اگر عینک پلاریزه باشد، به نظر می‌رسد که صفحه نمایش سیاه می‌شود، چون خاصیت ضدتابش عینک و صفحه، یکدیگر را خنثی می‌کنند.

اگر کج‌کردن سر به یک طرف جواب نداد، طرف دیگر را امتحان کنید. اگر این طرف هم نتیجه نداد، عینکی که به چشم زده‌اید، پلاریزه نیست. همیشه قبل از خرید، این تست‌ها را انجام دهید تا از پلاریزه‌بودن عینک، اطمینان حاصل کنید. بعضی از فروشگاه‌ها، کارت‌های مخصوص تست عینک‌های پلاریزه دارند. این کارت‌ها تصاویری دارند که فقط از طریق عینک‌های پلاریزه قابل دیدن است.